Michael Vanthourenhout was blij dat zijn kopman hem de zege gunde. “Eli had de ronde ervoor al dit scenario voorgesteld, maar hij reed wel super snel de laatste ronde. Ik moest nog alle zeilen bijzetten om het wiel te kunnen houden. Maar het is mooi wat hij doet. Het kon niet mooier eindigen vandaag.”

Eli Iserbyt knikte. “Ik gaf hem al de trofee van de Pechvogel vandaag (Vanthourenhout kreeg die naar aanleiding van zijn pech in Maldgem, red.), en nu doe ik er nog de overwinning bij. Dat was mooi. Ik ben blij dat ik hem iets kan teruggeven, maar hij heeft er ook zelf voor gereden. We waren de betere vooraan, dus het werd een mooie dag op deze manier. We hadden redelijk snel door dat het tussen ons twee zijn worden. Met drie was ideaal geweest, maar we merkten na het foutje van Laurens dat de achtervolgers dichter kwamen. Dit is een bekroning van de ploeg. Michael is een goede ploegmaat, en dat zit in de kleine dingen. Zowel in belangrijke wedstrijden als op training en stage. We verstaan elkaar zonder woorden. Dat gebeurt niet veel.”

Vanthourenhout gooide het lofboeket nog even terug naar de kopman. “Eli was dit seizoen, afgezien van die drie toppers, de beste doorheen dit veldritseizoen. Als ik af en toe ergens kan helpen, doe ik dat met veel plezier. Het is des te mooier als hij het afwerkt. Ik ben dan ook blij dat hij me dit gunt.”

Laurens Sweeck maakte het feestje van Pauwels Sauzen-Bingoal compleet, al kon dat niet als derde renner mee over de meet. “De benen waren niet slecht. Ik moest er wat inkomen en in de eerste helft van de wedstrijd maakte ik wat foutjes. Dat is me zuur opgebroken. Die foutjes maakte ik een viertal keer op die ene rotstrook, ja. Ik kon enkele keren die secondjes dichtrijden, maar de laatste keer niet meer. Het is niet de eerste keer dat we met drie op het podium staan, maar het blijft toch een straffe prestatie.”

Michael Vanthourenhout heeft na een demonstratie van Pauwels Sauzen-Bingoal de Ethias Cross in Sint-Niklaas gewonnen. De renner kwam over de meet samen met ploegmakker Eli Iserbyt , die hem de zege gunde. Met Laurens Sweeck werd nog een ploegmakker derde.


De kopstart was voor Vincent Baestaens, die als eerste de technische passage indook. De regen had het parcours intussen herschapen in een glijbaan in deze stroken bergop. Een attente Eli Iserbyt plaatste een tussenversnelling en schoot zich naar het wiel van de eenzame leider. De West-Vlaming nam over in de zandstrook en zette de tegenstand meteen onder druk in de eerste ronde. In de technische passage moest Baestaens enkele meters toegeven. Michael Vanthourenhout ging met succes op zoek naar zijn ploegmakker bij Pauwels Sauzen-Bingoal. Het duo van het team van Jurgen Mettepenningen zag hoe Laurens Sweeck, nog eentje uit diezelfde formatie, aandrong, maar probeerde die terugkeer zo lang mogelijk uit te stellen. Sweeck maakte de overstap toch, maar niet zonder enige moeite.


De drie renners van Pauwels Sauzen-Bingoal maakten het mooie weer aan De Sterre. Iserbyt, Vanthourenhout en Sweeck beseften dat dit een fietsende reclamespot was voor hun teamsponsors, dus probeerden elkaar bewust niet uit het wiel te fietsen. Sweeck maakte enkele foutjes langs de vijver en moest toch de rol lossen vooraan. Een ronde lang moest hij achtervolgen, bijna zat hij in het wiel van zijn ploegmakkers. Tot dezelfde schuine strook kwam, opnieuw foutjes maakte en daardoor weer in de achtervolging moest.


De veer bij de kerel uit Schriek was gebroken; het duo vooraan zou over de zege beslissen. Echt wachten op hun ploegmakker zat er overigens niet in: Niels Vandeputte zat met de Zwitsers Kuhn en Rüegg niet eens zo veraf. “Overeenkomen hé”, stelde teammanager Mettepenningen live in de ether van Sporza tegenover de twee leiders. Bij het ingaan van de laatste ronde kreeg Iserbyt even een kloof in het zand, maar de zegekoning hield even in zodat Vanthourenhout weer kwam aansluiten.


Het ging hard tegen hard in de laatste ronde. Iserbyt zette druk, maar Vanthourenhout liet zich niet zomaar wegrijden. Het werd geen sprintje op de finishlijn, maar een akkoordje met Vanthourenhout als winnaar. Sweeck werd derde, zodat het feestje van Pauwels Sauzen-Bingoal compleet was.

Foto: Photopress.be


De Rectavit Ladies Cross in Sint-Niklaas werd een prooi voor Lucinda Brand (Trek Baloise Lions). De Nederlandse won in Sint-Niklaas haar twintigste veldrit van het seizoen na een lange solo, opgezet nog voor halfweg koers. Met Annemarie Worst en Denise Betsema kleurde het podium andermaal dit seizoen volledig oranje.


De kopstart was voor de Zwitserse Marie Schreiber (Tormans CX), maar al snel viel Annemarie Wort aan. Europees kampioene Lucinda Brand liet haar landgenote niet zomaar wegrijden: ze zette zich op de tweede plaats en trok het tempo omhoog. Ze dichtte het gat en trok Denise Betsema, Anniek van Alphen en de jonge Zoë Backstedt mee. Die laatste viel in de technische passage na de finish, waardoor Worst en Brand riebedebie waren. Betsema en Van Alphen moesten diep in het krachtenarsenaal om het tweetal in te halen, Backstedt verdween uit de kop van de wedstrijd.


In de derde ronde koos Brand voor de aanval, opnieuw op de technische passage. De Nederlandse stoof weg van haar landgenotes en reikte de hand uit naar haar twintigste seizoenszege. Brand bouwde stelselmatig haar voorsprong uit op het provinciaal domein De Ster, terwijl achter haar Worst Betsema achterliet voor de tweede plaats. Naar het einde van de wedstrijd begon het te druppelen, maar het parcours onderging daardoor nog niet meteen een metamorfose. Verderop in de achtergrond viel de prestatie op van Fleur Moors: als amper zestienjarige en eerstejaarsjunior knokte ze mee voor een toptienplaats.


Brand stoomde intussen rustig door naar haar nieuwste zege, de voorlaatste kans van het aflopende seizoen. Worst verzekerde zich van de tweede plaats, Betsema werd iets verderop derde.

Brand: “Lichtpuntje voor team”

“De regen mocht nog wat wachten, maar ik ben blij dat ik win”, klonk het achteraf. “Om eerlijk te zijn droomde ik stiekem wel van die twintig seizoen. Dat is toch mooi. Het is toch telkens bijzonder om te mogen winnen. Mijn voorsprong bleef tijdens de wedstrijd lang gelijk. Maakte ik een foutje, waren we terug bij elkaar. Dat was best lastig, want foutloos blijven was dus de zaak. Dit is een lichtpuntje voor het team na een moeilijke week (kopman Toon Aerts legde een positieve dopingtest af, red.). De Strade Bianche wordt mijn eerste wedstrijd op de weg, maar dat is kortbij en ik verwacht er niet zoveel van. Ik sta wel vol ambitie aan de start van de kasseikoersen.”

Worst: “Reden hetzelfde tempo”

Sinds het WK in het Amerikaanse Fayetteville is Annemarie Worst niet meer weg te slaan van het podium. “De vorm is er nog, ja. Ik wou het seizoen goed afsluiten en dat is goed gelukt. Ik had best een goede dag vandaag. Halverwege probeerde ik het nog wel spannend te houden met Lucinda, want we reden hetzelfde tempo. In de laatste ronde begon ik wel aan de wedstrijd van morgen te denken. Ik ben enerzijds blij dat het seizoen erop zit, maar het gaat nog steeds erg goed. Dus ik ben ook wel blij, en het mocht nog wel even doorgaan.”

Betsema: “Niet de gehoopte benen”

Denise Betsema had op meer gehoopt, stelde ze achteraf. “Vorig jaar heb ik hier gewonnen. Zand en water ligt me, maar het was erg zwaar. Ik had ook niet helemaal de gehoopte benen, maar morgen volgt er nog een zandcross. Ik moet zeggen: ik ben lekker terug op niveau na het WK en ik kon ook vorige week winnen. Het einde van het seizoen kwam snel in zicht, het had voor mij langer mogen duren. Maar volgend jaar sta ik terug klaar met heel veel moraal. We vertrekken nu met het gezin op een weekje vakantie in Marokko. Daarna doe ik het rustig aan, maar ik kan sowieso niet lang van de fiets blijven.”

Dubbel feest voor de familie Haverdings in Sint-Niklaas. Na nieuweling Floris was ook junior David aan het feest. In een tactische en snelle cross rekende hij in de slotronde af af met Yordi Corsus en Aaron Dockx.

De Ethias Cross voor junioren was er in Sint-Niklaas eentje voor de liefhebbers van kampioenentruien. Op het snelle parcours rond de zwem- en roeivijver vormde er zich in de eerste ronde een kampioenenkwartet: Nederlands kampioen David Haverdings, Belgisch kampioen Yordi Corsus, Duits kampioen Silas Kuschla en Europees kampioen Aaron Dockx. 

Kuschla moest halfweg cross zijn wagonnetje afhaken, de andere drie gaven elkaar tot de slotronde geen duimbreed toe. “Het parcours was gewoon niet selectief genoeg”, legt Haverdings uit. “Een snelle omloop en veel wind. Dat zorgde voor een tactische strijd.”

In de slotronde moest Dockx als eerste de rol lossen. Corsus probeerde op de zandstrook op het strand een gooi naar de overwinning te doen, maar botste op een verrassende tegenaanval van Haverdings in de grassectie voor de aankomststrook. 

Nummer 20

“Na die aanval van Yordi zat ik al tegen de limiet, maar ik had nog net voldoende kracht om er daarna over te gaan. In de sprint dreigde het nog even spannend te worden. Yordi zat net niet in mijn wiel: moest ik wachten of doorgaan. Ik heb alles uit de kast gehaald. Ik zat volledig dood, maar het was voldoende voor de overwinning.” Corsus kwam finaal als nummer twee over de streep, Dockx mocht als nummer drie mee op het podium. 

Voor Haverdings was het de 20e overwinning van het seizoen. De zege van broer Floris bij de nieuwelingen maakte het feest in de familie compleet. “Het gebeurt wel vaker dat we op dezelfde dag winnen, maar dit is de eerste keer dat we op dezelfde wedstrijd de bloemen mee naar huis nemen. Een extra reden om te vieren vandaag.”

Foto: Photopress.be

Nederland boven bij de nieuwelingen in de Ethias Cross in Sint-Niklaas. Floris Haverdings greep de macht bij de tweedejaars, de bloemen bij de eerstejaars waren voor Michiel Mouris. Met Mae Cabaca was Oranje ook bij de meisjes aan het feest. 

Een dag na de doortocht van storm Eunice baadde het provinciaal domein De Ster voor de laatste manche van de Ethias Cross in een aangenaam voorjaarszonnetje. Bij de nieuwelingen verschenen er 52 jongens en meisjes aan de start. 

Bij de eerste passage aan de heuvels lagen de podiumplaatsen al vast. Nederlands kampioen Floris Haverdings verhoogde het tempo en kreeg Yoren Vanhoudt en Senn Bossaerts mee in zijn spoor. 

“Ik heb daarna geprobeerd om alleen weg te rijden, maar op dit snelle parcours was het moeilijk om het verschil te maken. Toen ik zag dat de kloof beperkt was, heb ik beslist om te wachten tot de laatste ronde”, aldus Haverdings. 

Onder het beukwerk van Haverdings moest Bossaerts in de slotronde als eerste overboord, op de schuine kant moest ook Vanhoudt finaal de rol lossen. “Daar lag het parcours er toch iets technischer bij en was het mogelijk om een kloofje te slaan en dan vol door te trekken tot de finish.” Voor Haverdings was het al de elfde overwinning van het seizoen, Vanhoudt en Bossaerts hielden hun podiumplaatsen vast. 

Mouris en Cabaca

In de achtergrond fietste de Nederlander Michiel Mouris naar een knappe vierde plek, voldoende voor de zege bij de eerstejaars. Zeno Durie en Lander Artoos vervolledigden het podium. Bij de meisjes nieuwelingen zagen we Mae Cabaca een derde Nedelandse overwinning.

Zaterdag wordt in Sint-Niklaas – dat Kruibeke vervangt – de laatste Ethias Cross van het seizoen gereden. Eli Iserbyt, Michael Vanthourenhout, Lucinda Brand en Denise Betsema zijn de topfavorieten. Veldritfans kunnen zaterdag zorgeloos en zonder restricties naar Recreatiedomein De Ster afzakken om alle wedstrijden live bij te wonen, enkel het tonen van een Covid Safe Ticket is nog van toepassing.

De rood-zwarte brigade van Pauwels Sauzen-Bingoal torst bij de elite mannen de favorietenrol in de 18de editie van de Waaslandcross. “Die verantwoordelijkheid gaan we niet uit de weg”, aldus Eli Iserbyt, die dit seizoen al goed was voor 14 overwinningen.

“De Ethias Cross wordt live uitgezonden op Sporza en we weten dat onze teammanager Jurgen Mettepenningen elke tv-cross naar waarde schat”, zegt Iserbyt. ‘Met onder meer Michael Vanthourenhout, Laurens Sweeck, Ryan Kamp en Toon Vandebosch en mezelf hebben we een paar jongens in de ploeg die tuk zijn op een zege. Dat overtal hopen we om te zetten in winst, zoals dat in Brussel gelukt is met Michael Vanthourenhout. Hopelijk kunnen we het ploegenspel spelen. Maar laten we vooral ook het vel van de beer niet verkopen voor hij geschoten is”, gaat Iserbyt verder. “Er zijn nog kapers op de kust, zoals Niels Vandeputte, Vincent Baestaens of Corné van Kessel.”

Iserbyt won vorig jaar in Sint-Niklaas en is zelf nog bijzonder gemotiveerd. “Ik voel me nog fris in het hoofd én de benen. Dat moet ook, want eenmaal het veldritseizoen erop zit, draai ik de knop om naar het mountainbiken. Volgend weekend werk ik al twee MTB-wedstrijden af in Turkije. Concreet betekent dit dat ik de conditie niet heb laten verslappen de voorbije weken. Pas na die eerste wedstrijden in Antalya gaat de riem er even af.”

Bij de vrouwen lijken we af te stevenen op een driestrijd tussen Lucinda Brand, Denise Betsema en Annemarie Worst, terwijl ook Sanne Cant haar wederoptreden maakt na een covidbesmetting. Juniorenwereldkampioene Zoe Bäckstedt, Alicia Franck en Manon Bakker zijn belangrijke outsiders voor het podium.

X²O Snelste Ronde

In Recreatiedomein De Ster worden na afloop ook de laureaten van de X²O Snelste Ronde gehuldigd. Bij de mannen is Eli Iserbyt al zeker van de cheque van 2000 euro, bij de vrouwen leidt Denise Betsema, maar komen ook Anna Kay en Yara Kastelijn nog in aanmerking voor eindwinst.

Laurens Sweeck heeft de Ethias Cross in Maldegem naar zijn hand gezet. Hij domineerde van start tot finish de wedstrijd en soleerde naar zijn vierde overwinning van het seizoen. Eli Iserbyt en Lars Van der Haar ruilden in vergelijking met het WK van podiumplaats. 

Van der Haar wilde zijn WK-vorm graag ook in Maldegem etaleren, maar al in de eerste ronde liep het mis voor de Nederlander. De zilveren medaille van Fayetteville ging bij de passage over de balkjes tegen de grond en werd al vroeg in de achtervolging gedwongen. “Wat ik toen dacht? Sukkel”, was Van der Haar eerlijk met zichzelf. 

Laurens Sweeck nam het commando over. De Brabander houdt van zand en kon zich in het park van Maldgem uitleven in de drie zandstroken die verdeeld lagen over het parcours. Sweeck sloeg al snel een gaatje, maar kreeg even later het gezelschap van ploegmaat Michael Vanthourenhout. “Gelukkig maar, want met de hevige wind hebben we hard moeten vechten voor iedere seconde.”

Opmerkelijk moment halfweg cross: Sweeck vloekte op loegleider Richard Groenendaal langs de kant omdat in de achtervolging zijn ploegmaats het tempo bepaalden. “Ze hielden de boel in gang en dat was niet in ons voordeel”, legt Sweeck uit. Ploegmaat Iserbyt had er wel een verklaring voor: “Toon Vandebosch reed op kop en ik hoopte dat hij de sprong naar Laurens en Michael zou kunnen maken. Voor al het werk dat hij dit seizoen heeft gedaan, wilde ik hem wel iets gunnen.”

Val Vanthourenhout

De vrees van Sweeck bleek ongegrond. Uit de achtergrond kwam er niemand meer terug. Voorin zag hij ploegmaat Vanthourenhout verdwijnen na een val. “Ik hoorde volk roepen en toen ik naar achteren keek, was hij weg. Voor mij het signaal om vol door te gaan.” Sweeck rook de zege en gaf ze niet meer af. “Voor anderen is het seizoen na het WK misschien gedaan, voor mij zijn de andere crossen ook nog belangrijk.”

In de achtergrond maakte de teruggekeerde Van der Haar er nog een mooie strijd om de tweede plaats van, maar de Europese kampioen moest het hoofd buigen voor Iserbyt. “Die tweede plaats was voor mij het hoogst haalbare”, kon Iserbyt leven met het resultaat. “Jammer dat Michael nog wegviel, anders hadden we misschien met drie op het podium kunnen staan.”

Van der Haar zag zijn remonte beloond met de derde podiumplek. “Na die val was de kans klein dat ik nog zou meedoen voor de overwinning, maar ik had het in deze leuke cross wel naar m’n zin en ben alles blijven geven. Daarvoor komt het publiek toch naar de cross. Bovendien word ik er ook voor betaald om dit te doen.”

Foto: Photopress.be

Annemarie Worst heeft haar gemiste WK doorgespoeld met een overwinning in de Ethias Cross in Maldegem. Met veel overtuiging verwees ze haar landgenotes Manon Bakker en Aniek Van Alphen naar de ereplaatsen.

De kopstart in Maldegem was nog eens voor Ellen van Loy, maar al snel werd ze voorin afgelost door een Nederlands trio. Annemarie Worst, Manon Bakker en Aniek van Alphen kregen in de openingsronde kregen in de openingsronde nog het gezelschap van Anna Kay. Al snel moest de Britse na een foutje in het zand overboord. 

Halfweg cross achtte Worst, die vorige week forfait moest geven voor het WK na een coronabes metting, haar moment gekomen. In de zware zandstrook haalde ze sloophamer boven. Het tempo van Worst lag duidelijk te hoog voor Bakker en Van Alphen, die hun landgenote steeds verder weg zagen sluipen. 

Worst soleerde met veel overtuiging naar haar tweede overwinning van het seizoen, in de achtergrond vochten Bakker en Van Alphen vochten een pittige strijd uit om de tweede plaats. In het zand deed Bakker nog even de deur dicht, maar een sprint moest finaal voor de beslissing zorgen. Daarin kon Bakker nog net Van Alphen achter zich houden. 

In een sprint om de vierde plaats haalde Alicia Franck het van Marion Norbert Riberolle. Zoë Backstedt, de wereldkampioene bij de junioren, werd in haar eerste wedstrijd na het WK in Fayetteville twaalfde. 

Worst: “Seizoen nu goed afsluiten”

“Het is natuurlijk geen wereldkampioenschap, maar ik ben blij dat ik vandaag heb kunnen tonen dat de vorm nog steeds goed is”, toonde Worst zich opgelucht met haar overwinning in Maldegem. “Het was vooral balen dat ik het WK moest missen terwijl ik geen klachten had. Dat is toch veel erger dan wanneer je ziek in bed ligt.”

“Ik probeer nu gewoon het seizoen zo goed mogelijk af te sluiten en dat is vandaag goed gelukt. Ik wist dat ik goed was in de zandbak en kon daar uiteindelijk ook het verschil maken. Hopelijk kan ik de komende weken die goede lijn doortrekken in de volgende wedstrijden.”

Foto: Photopress.be

Na de Ethias in Meulebeke heeft Kenay De Moyer nu ook de Parkcross in Maldegem op zijn nam geschreven. De junior van Tormans ging op anderhalve ronde van het einde nochtans over de kop, maar zette in de slotfase de scheve situatie nog helemaal recht. 

De Ethias Cross bij de junioren werd in Maldegem gedomineerd door de pionnen van het Tormans CX Team. Miles Gevaert (Bert Containers-Pauwels Sauzen-Doltcini) ging in de openingsfase nog goed mee met ploegmaats Kenay De Moyer en Robbe Geudens, maar al snel maakte het duo er een koppeltijdrit van. 

“Eén ronde goed doortrekken was voldoende om met twee weg te rijden. Daarna hebben we goed samengewerkt”, vertelt De Moyer. “Ieder om toer namen we de stroken die het dichtste bij onze kwaliteiten lagen voor onze rekening.” 

Een sprint met twee leek het perfecte scenario, maar op anderhalve ronde van het einde viel De Moyer voorin letterlijk weg nadat hij in de zandbak een koprol maakte. “Ik vreesde dat het voor mij over and out was. Maar redelijk snel vond ik terug de aansluiting met Robbe. In de slotronde had ik nog even tijd om te bekomen en mij in de slotfase op kop te zetten.”

De Moyer zette Geudens nog voor de sprint op enkele meters en haalde in de schaduw van het stadhuis zijn negende overwinning van het seizoen binnen. “Ik wilde de teleurstelling na het BK en WK nog wegspoelen en daar ben ik vandaag wel in geslaagd. Negen zeges is een mooi aantal, maar dubbele cijfers is nog mooier. Hopelijk kan ik er dus nog eentje bijdoen.”

Foto: Photopress.be

Wie bij de nieuwelingen de Ethias Cross in Maldegem wilde winnen, moest over snelle benen beschikken. Op het snelle parcours eindigde de wedstrijd zowel bij de eerste- als tweedejaars op een sprint. Naud De Clercq en Tibo Vancompernolle trokken aan het langste eind.

Een stralend winterzonnetje en een snel en droog parcours zorgden ervoor dat het moeilijk was om in de Parkcross voor het verschil te zorgen. Bij de eerstejaars kregen we voorin al snel een duo aan de leiding: Belgisch kampioen Arthur van den Boer en Naud De Clercq. 

Van den Boer was dit seizoen de grote slokop. De renner uit Vlaams-Brabant was al 19 keer aan het feest en kroonde zich een maand geleden in Middelkerke nog tot Belgisch kampioen. In Maldegem slaagde hij er echter niet in om De Clercq, de zilveren medaille van het BK, van zich af te schudden. 

Een sprint met twee moest voor de beslissing zorgen. Van den Boer leek op weg naar een nieuwe triomf, maar klikte dan met zijn schoen uit zijn pedaal. De Clercq profiteerde optimaal en troefde Van den Boer in de slotmeters toch nog af. 

“Eindelijk”, schreeuwde De Clercq zijn vreugde uit. “Na zoveel maanden is het eindelijk nog eens gelukt om Arthur te kloppen. Dit doet heel veel deugd. Al was ik zonder dat foutje van Arthur allicht gewoon tweede geworden.”

Vancompernolle schenkt zichzelf mooi verjaardagscadeau

Bij de tweedejaars speelde er zich een gelijkaardig scenario af. Tibo Vancompernolle en Yoren Van Houdt schudden de rest van het pak al vroeg in de wedstrijd van zich af. In de laatste ronde deed Van Houdt met een aanval in de zandstrook nog een gooi naar een solo, maar Vancompernolle riep hem terug tot de orde om in de sprint naar zijn allereerste overwinning van het seizoen binnen te halen.

“Na die aanval dacht ik dat het voorbij was”, geeft Van Compernolle toe. “Maar op de rechte stroken kreeg ik hem terug in het vizier en kon ik er toch nog naartoe rijd. Na de verkenning wist ik dat ik in de slotfase de koppositie niet meer mocht afstaan. Een goede tactiek. Ik kwam als eerste uit de bocht en haalde de buit binnen.” Een mooi verjaardagscadeau voor Vancompernolle, die vrijdag zestien kaarsjes mocht uitblazen. 

Bij de meisjes nieuwelingen ging de overwinning naar Sanne Laurijssen. De renster uit Zoersel haalde het voor Fleur Van de Vyver en de Ierse Aoife Bakovic. 

Foto: Photopress.be