Tijdens elke manche van de Ethias Cross van afgelopen winter werd er een snelste ronde klassement opgemaakt met respectievelijk 3, 2 en 1 punt voor de renners die de snelste rondes reden tijdens de cross.

Denise Betsema scoorde tijdens het jaar al zoveel punten dat haar zege in dit klassement tijdens de slotmanche in Sint Niklaas niet meer kon afgenomen worden. Naast de cheque van 2500 EUR als winnares mocht ze ook 500 EUR schenken aan een goed doel naar keuze en die gaat naar de Rick Jonckheere Foundation. Denise :”Ik verblijf in de winter vaak in het Grenshotel Jonckheere in Ossendrecht waar zaakvoerder Ronny me vertelde over Rick Jonckheere en dat verhaal heeft me echt geraakt. Daarom was de keuze snel gemaakt om mijn cheque aan dit goeie doel te schenken.”

De Rick Jonckheere Foundation verzamelt geld in dat gaat naar het onderzoek van CVID (Common Variable Immunodeficiency), een ziekte die zich kenmerkt door een verminderd vermogen om infecties te bestrijden. Het afweersysteem van mensen met deze zeldzame aandoening reageert niet goed op virussen en bacteriën met vaak infecties aan keel, neus en oren maar ook longontstekingen en darminfecties tot gevolg. De gemiddelde levensverwachting is dan ook slechts 42 jaar en dus is meer onderzoek nodig.

Bij de mannen was de strijd spannender met een nek-aan-nek race tussen Toon Aerts en Eli Iserbyt. Het was Iserbyt die in de Waaslandcross uiteindelijk de drie punten scoorde en zo nog haasje over speelde met Toon die op één punt strandde. Eli Iserbyt: ”Ik had in aanloop naar de slotmanche samen met mijn vriendin al wat goede doelen geëvalueerd en onze keuze is uiteindelijk op Pelicano gevallen. Het feit dat het Belgische kinderen ondersteunt die leven in armoede was zeker in deze moeilijke corona-tijden voor ons een argument dat de doorslag heeft gegeven. Ik vind het ook belangrijk dat giften van individuen voor 100% doorvloeien naar de kinderen, zonder afhouding van werkingskosten.”

Stichting Pelicano werd 11 jaar geleden opgericht als stichting van openbaar nut teneinde de kinderarmoede op te lossen. Ze zijn uiteraard blij met de gift, zeker door hun nauwe samenwerking met Ethias. Oprichter Christiaan Hoorne: “Wij gaan met de stichting op zoek naar de nodige middelen van bedrijven en particulieren om kinderen in financiële problemen te ondersteunen. Momenteel zijn er zo 1300 kinderen die we ondersteunen op 6 vlakken: 1 warme maaltijd per dag, kledij, medische verzorging, hygiënische verzorging, educatie en sociale integratie via sport en spel. Zoals Eli al aanhaalt is het voor ons belangrijk dat alle schenkingen van individuen integraal naar de kinderen gaan. Ons doel is om de kinderarmoede in België op te lossen dankzij de steun van particulieren en bedrijven en hiervoor zijn we Eli Iserbyt bijzonder dankbaar dat hij bijdraagt in de realisatie van ons doel.”

Eli Iserbyt weet weer wat winnen is. De Europese kampioen boekte in de Ethias Cross in Sint-Niklaas zijn zevende overwinning van het seizoen, zijn eerste zege sinds 6 december in Boom. “Ik heb vandaag de perfecte race gereden.”

De openingsfase van de Waaslandcross had veel weg van een wegwedstrijd. In de eerste rondes kregen we zelfs pelotonvorming. 

Een kopgroepje van vijf slaagde er dan toch in om voor wat afscheiding te zorgen: Aerts, Iserbyt, Sweeck, Vanthourenhout en Van Kessel. Aerts nam veel hoop zijn werk en zijn aanpak leek ook te lonen. De renner uit Rijkevorsel kreeg Europees kampioen Iserbyt mee in zijn spoor, maar na een foutje in het zand vloeide alles voorin terug samen. 

Een bommetje van Sweeck legde de wedstrijd in een definitieve plooi. Iserbyt dook samen met Van Kessel mee in het spoor van zijn ploegmaat en nam al even snel terug afscheid van zijn medevluchters. De West-Vlaming volgde het voorbeeld van Denise Betsema, ploegmate bij Pauwels Sauzen-Bingoal, en reed solo naar zijn evende overwinning van het seizoen.

In de achtergrond trok toon Aerts het pleit nog naar zich toe. Hij dichtte de kloof met Sweeck en Van Kessel en schudde het duo met een laatste versnelling nog van zich af. Vanthourenhout, die samen met Aerts terug voorin zijn opwachting maakte, verzekerde zich van de derde plaats.  

Iserbyt: ‘Zege werkt bevrijdend’

Hij glunderde nog eens en dat was voor Eli Iserbyt al een tijdje geleden. “Ik ben blij dat ik nog eens kan winnen. Het doet deugd. De laatste weken waren best wel frustrerend. Ik had geen goed gevoel en ook die omlopen met sneeuw en ijs waren niet mijn ding. Vandaag was ik erop gebrand om me nog eens te tonen. Uiteindelijk heb ik de perfecte race gereden, al had Toon vandaag wel de beste benen.”

Iserbyt widt er geen doekjes om: de zege is een mentale opsteker. “Zonder overwinning zou ik op het einde van het seizoen achterblijven met een wrang gevoel. Na die blessure heeft die mindere periode veel te lang aangesleept. Deze zege is voor mij een bevrijding.”

Naast zijn zege schreef Iserbyt ook het klassement van de snelste rondes op zijn naam. “Ik was er niet mee bezig, maar het is altijd mooi om iets te winnen. Bovendien kunnen we zo nog iets aan een goed doel schenken. Recent heb ik nog 1.000 euro gegeven aan de G-sport, nu gaat mijn bijdrage naar Pelicano, een stichting die tegen kinderarmoede strijdt. Zeker in deze periode vind ik zoiets belangrijk. Als wij het goed hebben, dan mag iedereen het goed hebben.”

Aerts: ‘Opnieuw slachtoffer van ploegenspel’

Hij reed een sterke wedstrijd, maar dat was voor Aerts niet voldoende. Hij botste in Sint-Niklaas opnieuw op het blok van Pauwels Sauzen-Bingoal. “Ik ben inderdaad opnieuw het slachtoffer”, lachtte Aerts een beetje groen. 

“Ik heb een paar keer geprobeerd om met iemand weg te rijden. Met Eli leek dat even te lukken, maar na een snelle ronde maakte ik een stom foutje in het zand. Daardoor kwam alles terug samen. Jammer, want zonder dat foutje zat er vandaag zeker meer in. Toen Laurens zijn aanval inzette, kon ik niet volgen. Ik zat helemaal à bloc.”

Vanthourenhout: ‘Straks naar de Ardennen, zonder fiets’

“Ik had vandaag zeker niet de beste benen.” Michael Vanthourenhout besefte dat hij niet de sterkste man in koers was, toch stond hij opnieuw op het podium. “Nochtans dacht ik dat het voorbij was toen Eli en Laurens wegreden. Iederereen zat na een zware en snelle cross op zijn tandvlees, toch kon in de slotfase voorin nog aansluiten.”

Vanthourenhout kijkt alvast uit naar het einde van het seizoen. “Nog één keer crossen (zondag in Oostmalle, nvdr.) en dan is het tijd om even te ontspannen. Misschien trek ik een paar dagen naar de Ardennen, waar ik zelf een huisje heb. Al zal het dan wel zonder fiets zijn.”

Foto: Photopress.be

Denise Betsema heeft in de Ethias Cross in Sint-Niklaas haar teller op zeven gezet. De zandspecialiste maakte haar favorietenrol waar. Annemarie Worst en Sanne Cant vervolledigden het podium.

De debatten in de Waaslandcross in Sint-Niklaas werden geopend door Sanne Cant. De Belgische kampioene voerde in de openingsfase de forcing, Denise Betsema en Annemarie Worst pikten hun wagonnetje aan. 

Cants hoop op een eerste zege van het seizoen, het BK buiten beschouwing gelaten, werd halfweg echter de kop ingedrukt. Onder impuls van Betsema werd het trio voorin uitgedund tot een tweetal. In het zand botste finaal ook Worst op haar limieten. Ze bleef lang hangen op een handvol seconden van Betsema, maar slaagde er nooit meer in om de kloof te dichten. In de slotfase diepte Betsema haar voorsprong nog wat verder uit. 

In de strijd om de derde plaats kreeg Cant nog wat weerwerk van Fem Van Empel, de wereldkampioene bij de beloften, maar in de slotfase trok Cant het laken definitief naar zich toe. Voor Cant haar eerste podiumplaats sinds Gullegem begin januari. 

Betsema: ‘Strakke wind was in mijn voordeel’

Betsema boekte in Sint-Niklaas haar zevende overwinning van het seizoen. “Een mooie overwinning op een afwisselend parcours”, glunderde de Texelse. “Zand, gras en snelheid, zo heb ik het wel graag. Door de wind moest ik heel diep gaan, maar dat ben ik wel gewend van op het eiland. Daar waait het altijd en train ik vaak in zo’n omstandigheden. Dat was vandaag een extra voordeel voor mij.”

Ook in het zand toonde Betsema zich de sterkste. “Ik had het gevoel dat ik er altijd net iets beter was. De eerste rondes bleef het verschil beperkt, maar in de slotfase kon ik er verder uitlopen. Dan had ik het gevoel dat de zege binnen was. Het is jammer dat het seizoen al voorbij is. Ik voel me nog fris en dat is een fijn gevoel. Volgend jaar dubbele cijfers? Dat is de ambitie. Laten we eerst proberen om in Oostmalle er nog eentje aan toe te voegen.”

Worst: ‘Tevreden met tweede plaats’

Worst kon in Sint-Niklaas leven met haar tweede plaats. “Na een foutje op de schuine kant reed Denise van me weg, door de strakke wind was het daarna moeilijk om terug te keren. Bovendien was ze in het zand ook de betere. Keer op keer nam ze daar opnieuw afstand. Ach, ik ben wel tevreden met mijn tweede plaats. Het is leuk om nog een paar wedstrijdjes te rijden en het seizoen zo af te sluiten met een tweede plaats.”

Cant: ‘Blij dat ik nog eens op het podium sta’

De tevredenheid om haar derde plaats haalde bij Cant de bovenhand op de gemiste kans op een overwinning. “Ik zou graag het seizoen afsluiten met een zege, maar Denise was vandaag niet te volgen. Zo simpel is het. In het begin was ik goed weg, al was het niet meteen de bedoeling om zelf initiatief te nemen. Door een foutje achter mij kreeg ik een gaatje, maar door de wind was het nog veel te vroeg om alleen door te rijden.”

In de strijd om de derde plaats hielde Cant de Nederlandse belofte Fem van Empel af. “Toen ze volgde op vijf, zes seconden heb ik even ingehouden. Het was stom om te blijven vechten om haar voor te blijven, ik had het gevoel dat er voldoende energie in de tank zat om in de slotfase die derde plaats veilig te stellen. Toen ik op het einde een gaatje had, was dat het sein om vol door te gaan. Uiteindelijk ben ik wel tevreden met die podiumplaats. Er is nog één kans om het seizoen met een zege af te sluiten. Morgen zet ik alles op alles in Oostmalle.”

Foto: Photopress.be

Zaterdag staat met de Ethias Waaslandcross de laatste Golazo-veldrit van het seizoen op de agenda. In Eeklo kon Laurens Sweeck zijn kansen niet verdedigen na pech, maar de voormalige Belgische kampioen is erop gebrand om in Sint-Niklaas een en ander recht te zetten.

Met overtuigende zeges in Middelkerke en Lille leek Laurens Sweeck op weg om de man van de laatste seizoensweken te worden. Ook vorige zaterdag in Eeklo stond de Pauwels Sauzen-Bingoalrenner met stip genoteerd bij de bookmakers. Pech besliste er echter anders over. “Ik kwam in de beginfase ten val en werd teruggeslagen”, doet Sweeck zijn verhaal. “Zo was ik snel kansloos voor de overwinning. Toch wilde ik de wedstrijd nog uitrijden, maar een zeurende pijn aan de bil besliste er anders over. Ik nam geen risico’s meer en stapte af.”

24 uur later, tijdens de Brussels Universities Cyclocross, kampte Sweeck nog met de naweeën van de val. “Na een goede start bleef ik nog in de beginfase haken aan een omheining en verloor zo een aantal plaatsen. Maar ik moet toegeven dat ik daarna niet meer opschoof. Het parcours lag er verraderlijk glad bij en onbewust heb ik voor veiligheid gekozen. Een gebrek aan vertrouwen na die val van zaterdag, denk ik. De pijn in het bovenbeen was ook nog niet verdwenen.”

Vijf dagen later voelt Sweeck zich opnieuw beter. “Wat stram nog, dat wel. Maar de pijn is veel minder uitgesproken. Ja, ik denk wel dat je mij zaterdag in Sint-Niklaas opnieuw bij de favorieten mag rekenen. Toon Aerts, die na zijn dipje een week na het WK opnieuw op dreef is, lijkt mijn belangrijkste rivaal. Maar het parcours in De Ster is mij gunstig gezind. Door het droge weer verwacht ik dat het zand er los bij ligt. Dat speelt in mijn kaart.”

Dus gaat de Antwerpenaar op zoek naar een vijfde seizoenszege. “Ik ben op zich niet ontevreden van mijn winter”, blik hij nu al even terug. “Het kan altijd beter, maar voor wie niet? Jammer van die mindere periode in december, anders kon ik echt spreken van een geslaagd seizoen. De reden van die mindere vormcurve? Als ik dat wist … Misschien heb ik wel mijn traditionele stage op Mallorca gemist. Daar kom ik toch altijd weer tot rust en vind ik de kwaliteit in de trainingen terug. Door corona kon dat deze winter niet. Anderzijds wil ik dat ook niet als excuus inroepen, want dat gold in die periode voor iedereen. En met tien podiumplekken waaronder vier overwinningen, wil ik ook niet te veel klagen.”

Nog dit: Het event in provinciaal domein De Ster wordt, in tegenstelling tot alle andere Ethias Crossen, rechtstreeks uitgezonden door VRT (Sporza). De Waaslandcross werd immers aan de reeks Ethias Crossen toegevoegd na het afgelasten van de Parkcross in Maldegem.

PROGRAMMA SINT-NIKLAAS – Zaterdag 20 februari 2021:

• 13u45: vrouwen – Rectavit Ladies Cross (live op Sporza)
• 15u00: mannen (live op Sporza)

Een emotionele Quinten Hermans heeft in Eeklo de nul van het bord geveegd. De renner van het Tormans CX Team was in de zevende manche van de Ethias Cross te sterk voor Toon Aerts en Eli Iserbyt. 

Laurens Sweeck was vorige week nog goed voor twee zeges in twee dagen, maar na een val en problemen met het versnellingsapparaat  in de openingsfase stapte hij halweg uit de wedstrijd. 

De renners van Tormans probeerden de wedstrijd al vroeg in handen te nemen. Corné van Kessel dropte het eerste bommetje, maar Toon Aerts riep de Nederlander terug tot de orde. Intussen had Van Kessels ploegmaat Quinten Hermans de tijd gekregen om zijn geweer te laden. Deze keer had Aerts geen antwoord op de versnelling van de Limburger. 

Hermans sprokkelde snel een voorsprong van 15 seconden bij elkaar. In de achtervolging probeerden Aerts en Eli Iserbyt nog een aanvalspact te smeden, maar het duo kwam geen seconde dichter en moest in Hermans hun meerdere erkennen. Een emotionele Hermans, die door een val in de Dauphiné een moeilijk seizoen kende, reed zo naar zijn eerste overwinning van het seizoen. 

De strijd om de tweede plaats tussen Aerts en Iserbyt werd beslist door een foutje van de Europese kampioen, die tevreden moest zijn met de derde podiumplek. Thibau Nys reed in Eeklo naar de achtste plaats. 

Hermans: ‘Emotioneelste overwinning uit carrière’

Na een moeilijk seizoen mocht Hermans in Eeklo dan toch eens de armen in de lucht steken. Het deed hem zichtbaar deugd. “Ik ben al Europees kampioen geworden en heb een BK op mijn palmares, maar dit is voor mij toch de emotioneelste overwinning uit mijn carrière. Een heel seizoen lang had ik noot het goede gevoel, behalve op het WK en de Koppenbergcross. Ik schrik er zelf van dat het nu dan toch lukt. Tijdens de wedstrijd heb ik er niet te vaak aan gedacht. Ik wilde vooral foutloos blijven en koerste van bocht naar bocht. Een techniek die ik van Rudi Heylen heb geleerd. Achter elke bocht schuilde er op dit parcours immers gevaar. De eerste overwinning is nu binnen. Ik ga er alles aan doen om er nog eentje aan toe te voegen, maar sowieso eindig ik het seizoen met een goed gevoel. Daar wil ik nu eerst even van genieten.”

Aerts: ‘Quinten heeft op klasse gewonnen’

Toon Aerts was eerlijk na de wedstrijd. Met Hermans heeft de sterkste in koers gewonnen. “In de eerste ronde was het voor mij nog wat zoeken naar de juiste sporen en het goede gevoel. Ik viel terug naar de zesde, zevende plaats en toen ik vooraan kon aansluiten, reed Quinten weg. Ik kreeg zelf een beter gevoel, maar kwam geen seconde dichter. Quinten was gewoon beter in de bochten, hij heeft op klasse gewonnen. Ik ben blij dat ik nog tweede kon worden, de benen waren wel in orde.”

Iserbyt: ‘Maakte te veel foutjes’

Net als Aerts kende Iserbyt een mindere start. “De ondergrond lag er anders bij dan tijdens de verkenning, waardoor het toch even aanpassen was. De eerste twee, drie rondes was het zoeken naar het goede gevoel, waardoor ik te veel foutjes maakte. Na een fietswissel koos ik voor een andere bandendruk en kon ik aansluiten bij het groepje achtervolgers. Ik ben blij dat ik zo kon groeien in de wedstrijd, dat is een goed teken naar de cross in Brussel toe. Daarom heb ik in de slotfase niet te veel risco’s genomen. 

Foto: Photopress.be

De Ethias Cross in Eeklo is ten prooi gevallen aan Denise Betsema. De Texelse van Pauwels Sauzen-Bingoal rekende in een spannend Nederlands onderonsje af met een verrassend sterke Manon Bakker. Wereldkampioene Lucinda Brand vervolledigde het podium. 

Tradities zijn er om in ere te houden, dus schoot Denise Betsema ook in Eeklo als een speer uit de startblokken. Haar landgenote Manon Bakker en Anna Kay pikten hun wagonnetje aan. Wereldkampioen Lucinda Brand was na een moeizame start meteen op achtervolgen aangewezen. 

Sanne Cant kleurde mee het wedstrijdbegin en sloop voorbij Kay naar een derde plaats. De Belgisch kampioene probeerde nog even Betsema en Bakker onder druk te zetten, maar moest in het tweede deel van de cross haar inspanning bekomen. Ze bolde finaal als vijfde over de streep. 

Voorin draaide de koers uit op een duel tussen Betsema en Bakker. Een tweestrijd met wisselende kansen en spannende plotwendingen. Na een versnelling leek Betsema haar schaapjes op het droge te hebben, maar na enkele foutjes in de slotronde kreeg Bakker haar landgenote terug in het vizier. Een schuiver in de heuvelzone werd de renster van Credishop-Fristads fataal. 

Betsema snelde naar de overwining, haar tweede in twee weken. Bakker stelde haar tweede plaats veilig, wereldkampioene Brand werd na een knappe inhaalrace toch nog derde en vervolledigde het Nederlandse podium. 

Betsema: ‘Waren aan elkaar gewaagd’

Voor Denise Betsema was het haar zesde overwinning van het seizoen. “Dat is een mooie bevestiging van de goede vorm. Vandaag waren Manon en ik aan elkaar gewaagd. In de laatste ronde kon ik toch een kloofje slaan, maar werd het na een stom foutje nog heel spannend. Door de laagtaande zon reed ik me op een lastige helling vast. Een hele wedstrijd ging het daar goed, behalve in de laatste. Gelukkig ging Manon op dezelfde plaats in de fout en kon ik naar de overwinning rijden. De teller staat nu op zes, hopelijk kan ik er de komende weken nog een paar zeges aan toevoegen.”

Bakker: ‘Ik was er heel dicht bij’

Een sterke Manon Bakker was dicht bij haar eerste overwinning van het seizoen, maar moest tevreden zijn met de tweede plaats. “Ik was er heel dicht bij, maar net niet dicht genoeg. Toch kan ik met een goed gevoel naar huis gaan. Ik heb vandaag mee het tempo bepaald en kan terugblikken op een goede en spannende wedstrijd. In de laatste ronde leek ik nog over Denise te gaan, maar ik moest de andere kant kiezen en gleed naar beneden. Tot overmaat van ramp bleef mijn zadel achter het hek vastzitten. Balen. Soit, er komen nog een paar kansen op de zege. We gaan er alles aan doen.”

Brand: ‘Niet ontgoocheld als ik niet win in regenboogtrui’

Lucinda Brand belandde in de openingsfase in de achtergrond, maar reed finaal toch naar een podiumplaats. “Ik wist dat niet mijn wedstrijd zou worden. Op deze ondergrond kom ik technisch nog te kort”, geeft de wereldkampioene toe. “Ik speelde een hele wedstrijd jojo. Snelle rondes werden afgewisseld met foutjes, dan kom je nooit helemaal terug in de wedstrijd. De ondergrond is echter geen excuus, voor de anderen is het hier ook glijden. Dat ik nog niet kon winnen in de regenboogtrui? Ik zal niet ontgoocheld zijn als dat dit seizoen niet meer lukt. Ik heb een heel mooi jaar achter de rug en volgend jaar volgen er nog wel voldoende kansen.”

Foto: Photopress.be

Zaterdag staat de voorlaatste Ethias Cross van het seizoen op de agenda. Waar bij de mannen in Eeklo wordt uitgekeken naar een duel tussen de kopmannen van Pauwels Sauzen-Bingoal, zijn bij de vrouwen vele ogen gericht op Sanne Cant. De Kempense mikt op winst.

Sanne Cant heeft haar moeilijkste winter in jaren achter de rug. Maar kijk, na een deugddoende stage in Spanje is ze de laatste weken naar haar beste vorm toegegroeid. “In Benicassim heb ik me goed kunnen voorbereiden op het WK”, vertelt Cant ons. “En dat leek ook zijn vruchten af te werpen. In de Wereldbeker in Overijse presteerde ik al op een hoog niveau en ik was klaar om te schitteren in Oostende. En geloof me, ik was ook goed op het WK. Ik heb er vooraf niet te veel heisa over gemaakt. Enerzijds had ik die druk niet nodig, anderzijds was het absoluut niet aan mij om hoog van de toren te blazen. Maar ik voelde me podiumrijp.”

Pech besliste er echter anders over. Door een dubbele valpartij (eentje in en eentje buiten beeld) vielen Cants medaille-ambities in het water. “Uiteraard was ik ontgoocheld. Maar ik kon er zelf niets aan doen, dus moest ik ook niet lastig zijn op mezelf. Maar dat ik dan een week later in de X²O Badkamers Trofee in eigen Lille kon bewijzen dat de conditie top is, voelde goed. Ik kan in alle oprechtheid zeggen dat ik dit wel nodig had. Achteraf gezien had ik misschien nog iets meer zélf de koers moeten durven in handen nemen.”

Dat ze de komende twee weken dit hoge vormpeil nog kan aanhouden, denkt de meervoudige Belgische – en wereldkampioene. “Doel is om het hele seizoen af te werken, tot en met Oostmalle. Dat betekent concreet dat ik nog vier kansen heb om eentje te winnen. Dat is ook mijn doel. Uiteraard kan een zege mijn seizoen niet meer goedmaken, maar het kan er wel voor zorgen dat ik mijn veldritwinter met een positief gevoel afsluit. Wie weet kan het in Eeklo al. De laatste keer (2019) was ik er niet bij, maar in de editie van 2017 was ik er de beste. Het is een technisch rondje en als het de komende twee dagen verder blijft dooien, leunt het parcours nog beter bij mijn capaciteiten aan.”

Concurrentie krijgt Cant onder meer van wereldkampioene Lucinda Brand, Denise Betsema, Annemarie Worst en de rest van de wereldtop. Alleen Ceylin del Carmen Alvarado is in Eeklo niet bij.

Bij de mannen is het uitkijken wie het trio kopmannen bij Pauwels Sauzen-Bingoal een strobreed in de weg kan leggen. Laurens Sweeck stak er in Middelkerke en Lille met kop en schouders bovenuit en laat dat nu net ook de winnaar zijn van de laatste editie in Eeklo. Toon Aerts, Quinten Hermans en Corné van Kessel zijn gewaarschuwd.

Vorige maand kondigden we al aan dat de Ethias Cross in Maldegem, voorzien voor 3 februari, niet zou kunnen doorgaan. Met de Waaslandcross in Sint-Niklaas heeft organisator Golazo intussen een waardige vervanger gevonden. De Ethias Waaslandcross vindt plaats op zaterdag 20 februari.

De Ethias Cross in Maldegem speelt zich grotendeels af in de dichtbevolkte dorpskern. Dat maakte het uitermate moeilijk om het parcours volledig af te sluiten, wat in Covid-19 tijden toch een absolute noodzaak is. Dus werd in Maldegem wijselijk beslist om een jaartje te passen.

Ethias Cross-organisator Golazo heeft de voorbije weken meerdere opties bekeken om op dezelfde datum voor een alternatief te zorgen, maar dat bleek praktisch niet haalbaar. Uiteindelijk viel toch een mooie oplossing uit de bus: de Waaslandcross in Sint-Niklaas op zaterdag 20 februari wordt de afsluiter van het Ethias Cross seizoen 2020-2021.

Het event in provinciaal domein ‘De Ster’ wordt bij deze omgedoopt tot de Ethias Waaslandcross en wordt, in tegenstelling tot alle andere Ethias Crossen, rechtstreeks uitgezonden door VRT (Sporza).

“Het voorbije veldritseizoen was een ware rollercoaster”, aldus Christophe Impens van Golazo. “Het was puzzelen van begin tot eind om zoveel mogelijk wedstrijden in stand te houden. We zijn dan ook verheugd dat we renners, sponsors én fans een volledige Ethias Cross-kalender kunnen aanbieden.”

“De Ethias Waaslandcross in Sint-Niklaas is bovendien een mooi alternatief voor de geannuleerde Parkcross in Maldegem. De veldrit kan doorgaan in een volledig afgesloten domein. Mijn dank gaat uit naar alle partners en VTM in het bijzonder, voor hun flexibiliteit en begrip in deze moeilijke tijden. We zijn ervan overtuigd dat de renners en rensters zich nog een keer gaan smijten in dat laatste crossweekend van het seizoen.”

Programma Ethias Waaslandcross, zaterdag 20 februari:
13u45 Elite vrouwen – Rectavit Ladies Cross (live op VRT/Sporza)
15u00 Elite mannen (live op VRT/Sporza)

Mathieu van der Poel heeft zichzelf opgevolgd op de erelijst van de Ethias Cross in Bredene. De wereldkampioen rekende zonder al te veel problemen af met Toon Aerts en Michael Vanthourenhout. Dieter Vanthourenhout zwaaide aan de na een profcarrière van 14 jaar af als veldrijder.

Toon Aerts nam in de openingsfase het initiatief en zorgde al snel voor een natuurlijke selectie. Alleen wereldkampioen Mathieu van der Poel, Gianni Vermeersch en Michael Vanthourenhout konden het tempo van de crosser uit Rijkevorsel volgen.

Het kwartet werd even later uitgedund tot een duo. Vanthourenhout viel voorin weg door een schuiver, voor Vermeersch lag het tempo te hoog. Aerts en Van der Poel bleven nog even in elkaars buurt, maar na een lekke band voor Aerts lag de wedstrijd in een definitieve plooi.

Van der Poel controleerde zonder problemen zijn voorsprong en reed op spaarstand naar zijn vijfde overwinning van het seizoen. Aerts stelde in de achtergrond zijn tweede plaats veilig. De strijd om de derde podiumplek was een kolfje naar de hand van Michael Vanthourenhout.

Voor zijn broer Dieter Vanthourenhout was de Ethias Cross Bredene de laatste wedstrijd na een profcarrière van 14 jaar. De West-Vlaming, in het verleden twee keer aan het feest in Bredene, werd aan de aankomst opgewacht door vrouw en kind en kreeg ook nog een dikke knuffel van broer Michael.

Van der Poel: ‘Een leuk crossje’

“Het ging vrij goed vandaag”, was Van der Poel tevreden. “Het was een leuk en afwisselend crossje. In het ene deel was het ploeteren, op het einde van de omloop bolde het dan weer goed.”

“Toon legde in het begin van de wedstrijd een strak tempo op, ik kon in zijn wiel goed volgen. Omdat ik niet voor het grofste bandenprofiel had gekozen, moest ik wel gefocust blijven. Uiteindelijk waren we snel met twee op pad, maar moest Toon lossen na een lekke band. Plots had ik een mooi gaatje. Dat was het moment om niet meer te twijfelen en het verschil te maken.”

Voor Van der Poel was het de 13e overwinning in het bizarre crossjaar 2020. “Ik denk dat we blij mogen zijn met de wedstrijden die we konden rijden. Op die manier hebben we er toch nog een mooi sportief jaar van kunnen maken. Hopelijk is alles snel terug normaal en staat er straks terug publiek aan de kant.”

Aerts: ‘Wilde snel podiuplaats veilig stellen’

De snelle start van Aerts was er eentje met een plan. “Het is niet dat ik Mathieu onder druk wilde zetten, ik wilde vooral zo snel mogelijk die podiumplaats veilig stellen. Mathieu was vandaag uiteindelijk technisch iets beter. Toen hij op kop kwam, moest ik op de tanden bijten om te volgen.”

Na een lekke band volgde hij op een 15-tal seconden van Van der Poel. “Ik heb nog alles geprobeerd om die kloof dicht te rijden, maar het beste was er bij mij af. Na een val in de materiaalpost was de vogel definitief gaan vliegen. Soit, mijn ambitie was een podiumplaats. Ik kan tevreden terug naar huis.”

Kata Blanka Vas heeft in Bredene de mooiste zege van haar carrière geboekt. De Hongaarse domineerde de vijfde manche van de Ethias Cross van start tot finish. Sanne Cant reed naar haar eerste podiumplek van het seizoen, Alicia Franck won een prangende sprint voor de derde plaats.

De Nederlandse toppers waren niet naar Bredene afgezakt en dat bood mogelijkheden voor de andere dames om een gooi te doen naar de bloemen. De 19-jarige Kata Blanka Vas greep die kans met beide handen en trok in de eerste ronde het laken al naar zich toe.

De Hongaarse, eerder op het seizoen tweede op het EK onder 23, sprokkelde snel een voorsprong van een halve minuut bij elkaar en was nog voor halfweg al zegezeker. “Ik had nochtans geen goed gevoel tijdens de opwarming”, bekende Vas. “Ik was dan ook verrast dat ik in de eerste ronde meteen een kloofje kon slaan.”

In de achtervolging op Vas volgde er een spannende strijd voor de podiumplaatsen. Sanne Cant lag na de openingsfase in pole position, maar zag na een terugval Alicia Franck passeren. De Belgisch kampioene leek zelf even naast het podium te vallen, tot ze even later in het gezelschap van Amerikaans kampioene Clara Honsinger opnieuw aansluiting kon vinden.

In de slotronde vond Cant nog een laatste restje energie in de tank. Voldoende om Franck en Honsinger van zich af te schudden en de tweede plaats veilig te stellen. Franck dreigde nan een val nog naast de derde plaats te grijpen, maar keerde terug en hield in een millimetersprint Honsinger alsnog achter zich.

De Hongaarse Vas was dan al ruim een minuut binnen. Ze boekte in Bredene haar derde overwinning van het seizoen, na eerdere zeges in Tsjechië en Polen. “Maar deze is toch veruit de belangrijkste”, klonk het resoluut. “Ik droomde ervan om dit jaar een Belgische veldrit te winnen, het is me vandaag gelukt. Het zorgt voor extra motivatie om in 2021 nog beter te doen.”

Cant: ‘Liever gewonnen, maar tweede plaats is geen schande’

Sanne Cant stond in Bredene voor het eerst dit seizoen op het podium, maar moest tevreden zijn met de tweede plaats. “Ik had uiteraard liever gewonnen en was ook met dat idee gestart, maar ik kende vandaag niet mijn beste dag. De eerste twee rondes maakte ik te veel foutjes, het was een mentaal gevecht.”

“Uiteindelijk kwam ik er in het tweede deel van de wedsrijd toch nog door. Dat ik bij Honsinger kon aansluiten was vandaag mijn gelukske. Samen konden we nog naar Alicia rijden. Eén keer prikken was in het slot voldoende om toch nog naar de tweede plaats te rijden. Ik besef dat niet iedereen hier aan de start stond, maar ik heb wel het gevoel dat de vorm in stijgende lijn gaat. Het is geen schande om tweede te worden, het had ook erger kunnen zijn.”

Alicia Franck: ‘Enorme opluchting’

De derde die bijna even gelukkig is als de winnares, het kan. Dat bewees Alicia Franck. De Oost-Vlaamse had lange tijd uitzicht op de tweede plaats, maar moest finaal nog de ziel uit haar lijf spurten voor de laatste podiumplek.

“Ik dacht dat ik derde was, maar ik durfde niet juichen”, aldus Franck. “Pas toen ik de bevestiging door de speaker hoorde, kon ik het geloven. Het was geen sprint volgens het boekje, maar het is het resultaat dat telt. Ik ben heel diep moeten gaan. Zo diep dat ik sterretjes zag en even op de grond moest gaan zitten om te bekomen.”

“Deze derde plaats betekent ook heel veel voor mij. In het begin van het seizoen ben ik ziek geweest, maar deze podiumplek is voor mij de bevestiging dat ik tijdens het seizoen nog kan groeien. Een mooie beloning voor het harde werk van de voorbije weken.”

Foto: Photopress.be