Vier op vier voor Pauwels Sauzen-Bingoal bij de mannen. Nadat Eli Iserbyt eerder de Ethias Crossen van Lokeren, Beringen en Bredene op zijn naam schreef, was het in Meulebeke aan Michael Vanthourenhout. Hij rondde een solo knap af. Laurens Sweeck klopte Toon Aerts in een duel voor plaats twee.

Regen en wind waren de extra ingrediënten die deze vierde Ethias Cross onderscheidden van de drie andere. Ondanks de zware omstandigheden bleef best lang een grote groep bijeen.

De groep werd uiteengereten onder impuls van Michael Vanthourenhout, die Quinten Hermans mee in het spoor kreeg. Het duo nam snel een flinke bonus, een paar rondjes later kwam Vanthourenhout plots solo door. “De samenwerking verliep niet optimaal”, vertelt Vanthourenhout daarover. “Telkens Quinten overnam, verloren we een stukje van onze voorsprong. Hij gaf aan niet beter te kunnen, maar ik wist niet of ik hem kon vertrouwen. Dus koos ik voor de aanval. Ook omdat ik wist dat alleen rijden op dat parcours niet echt nadelig was.”

“Blij dat de nul weg is”

Hermans had niet gelogen. Hij moest afhaken, waarna Vanthourenhout begon aan een solo van een klein half uurtje. Die rondde hij af met succes, goed voor een eerste seizoenszege. “Blij dat de nul weg is”, glunderde hij met bemodderd gezicht. “Ik rijd morgen niet in Gieten, dus kon ik vandaag echt all-in. Dat heb ik gedaan en het is goed uitgedraaid. Dit is trouwens een crossje dat me wel ligt. Twee jaar geleden kon ik hier ook al winnen.”

Een eind achter Vanthourenhout controleerden de andere pionnen van Pauwels Sauzen-Bingoal. En ontmoedigden onder meer Toon Aerts om nog veel initiatief te nemen. In de slotfase knokte Laurens Sweeck zich naar plaats twee, na een spannend sprintje met Aerts.

Sweeck was opgetogen met de overwinning van zijn ploegmaat. “Hij was onze man vandaag. Zo was het vooraf ook besproken, omdat Michael inderdaad past voor Gieten. Zo zaten wij in de spreekwoordelijke zetel en konden we ons toch een beetje sparen voor morgen. Maar ik was alweer in orde, ondanks een iets mindere start kon ik snel opschuiven.”

Foto: Photopress.be

Sanne Cant is in stijl aan haar seizoen begonnen. De Belgische kampioene maakte in de Rectavit Ladies Cross in Meulebeke haar favorietenrol waar en boekte haar eerste overwinning sinds het BK in … Meulebeke.

Denise Betsema en Yara Kastelijn hadden de eerste crossen van het seizoen onder hun tweetjes verdeeld, in Meulebeke bleven de Nederlandse toppers afwezig. Sanne Cant verscheen voor het eerst dit seizoen aan de start.

De Belgische kampioen eiste van bij de start een hoofdrol op. Na de eerste ronde vormde er zich nog een treintje van zeven rensters, onder de impulsen van Cant werd de kopgroep verder uitgedund. Slechts één renster kon haar wagonnetje aanpikken: Zoë Backstedt, een week geleden nog wereldkampioene bij de junioren in Leuven.

Cant en Backstedt maakten er een mooie tweestrijd van. De Britse maakte indruk op de hellingen, maar moest in de technische stroken haar meerdere erkennen in de drievoudige wereldkampioene in het veld.

“De eerste wedstrijd op de crossfiets is het altijd wat aanpassen, maar technisch draaide het goed vandaag”, reageerde Cant na afloop. “Ik heb slechts één klein foutje gemaakt, een kleine schuiver zonder erg. Dat goede gevoel is na zo’n eerste wedstrijd het belangrijkste.”

In de slotfase kraakte Backstedt definitief, Cant soleerde naar haar eerste overwinning sinds januari op het BK in … Meulebeke. “De doet heel veel deugd”, geeft Cant toe. “Vorig jaar lukte het elke keer net niet in de wedstrijden waar ik naar voren geschoven werd als favoriete. Vandaag is het wel gelukt.”

“Of ik veel druk voelde? Die druk was er niet alleen vandaag. Ze kijken al vijftien jaar naar mij. Dat was dus niet nieuw voor mij. Als ze ervan uitgaan dat je zal winnen, dan zijn het vaak wel de moeilijkste crossen. Het is dan ook een opluchting dat het mij gelukt is. We zijn vier crossen ver en ik heb er al eentje op zak. Dat pakken ze mij niet meer af. Die goede start geeft veel moed voor de rest van het seizoen.”

Backstedt verrast met tweede plaats: ‘Zelfs niet aan het podium gedacht’

Met de 17-jarige Backstedt kreeg Cant een verrassende opponente in Meulebeke. “Na haar wereldtitel vorige week wist ik wel dat ze goed voor de dag zou komen”, zei Cant. “Op dat parcours wint er geen pannenkoek. Ik heb echter nooit gepanikeerd, ook niet toen ze even naar de leiding kwam. Ik heb ze bewust even laten terugkomen. Er waren nog drie rondes te rijden en op de rechte stukken stond er heel veel wind.”

Aan winnen heeft Backstedt zelf nooit gedacht. “Op voorhand zat ik zelfs niet met het podium in mijn hoofd. Ik wilde vooral plezier hebben”, reageerde de rensters van Tormans-Acrog. “Na mijn wereldtitel op de weg had het leuk geweest om iets meer tijd te hebben om te recupereren, maar ik was ook heel blij om terug het veld in te duiken. Ik hou gewoon van de cross en deze tweede plaats is een fantastische start van het seizoen.”

Leuk extraatje: met de Luxemburgse Marie Schreiber kreeg Backstedt nog een ploegmate mee op het podium. “Schitterend, hé”, glunderde Schreiber. “Ik wist dat de vorm goed was, maar ik wilde net zoals Zoë gewoon plezier hebben in de cross. Toen ik voelde dat ik samen met haar op het podium kon staan, heb ik er nog er nog een extraatje uitgeperst. Met twee samen op het podium, dat is gewoon fantastisch.”

De teddybeer als trofee maakte het feest voor Backstedt en Schreiber compleet. “Misschien wel de mooiste trofee van het seizoen”, besloot Backstedt met een knipoog. “Ik denk dat ik er vanavond zeker mee ga slapen.”

Foto: Belga

Kenay De Moyer mag de Berencross voor junioren op zijn palmares bijschrijven. De Oost-Vlaming van Tormans-Acrog rekende in Meulebeke af met een trio van Bert Containers-Pauwels Sauzen. Hij zit dit seizoen al aan vier overwinningen.

Derde keer, goede keer. Voor Kenay De Moyer waren het in de Ethias Cross in Meulebeke geen loze woorden. De junior van Tormans-Acrog nam van bij de start de wedstrijd in handen, hij had finaal drie aanvalspogingen nodig om de concurrentie van zich af te schudden.

De Moyer stak in de eerst ronde een eerste keer het vuur aan de lont, maar zag met Kay De Bruyckere, Viktor Vandenberghe en Iben Rommelaere drie pionnen van Bert Containers-Pauwels Sauzen terugkeren.

“Zo werd het een spannende wedstrijd”, beseft De Moyer. “Ik wist dat ik met die jongens rekening moest houden en moest opletten dat ze me niet in de tang zouden nemen. In de technische zones probeerde ik iedere keer de kop te nemen.”

Vierde zege

Halfweg cross nam De Moyer een tweede keer afstand. De Oost-Vlaming sloeg een kloofje van tien seconden. “Ik zag echter dat Kay en Viktor terug naderden en heb beslist om mijn krachten te sparen voor de laatste ronde. Nog één keer alles of niets spelen.”

Het werd alles. De Moyer dook als eerste de zandbak in en trok de gashendel een laatste keer open. “Dan wist ik dat ik er dicht bij zou zijn. Bij het opdraaien van de piste was ik zegezeker. Van de wegwedstrijden wist ik dat ik nog een goede sprint in de benen had.”

De Moyer stak zo al voor de vierde keer dit seizoen de armen in de lucht. “Vier zeges in vijf wedstrijden, dat is geen slecht gemiddelde, hé”, glunderde De Moyer. De Bruyckere sprintte naar de tweede plaats, Vandenberghe vervolledigde het drietal op het podium.

Foto: Photopress.be

Nieuwelingen Thorben Allaer en Fausto Delmé hebben in Meulebeke de eerste beertjes in ontvangst mogen nemen. “Het is heel mooi om zo’n grote cross te winnen”, klonk het bij de nieuwelingen in koor.

De eerstejaarsnieuwelingen trokken in Domein ter Borcht in Meulebeke de vierde manche van de Ethias Cross op gang. De naam van de eerste winnaar was al snel bekend. Fausto Delmé, recent nog aan het feest in Knesselare, zette in de eerste ronde een solo op. Zijn tegenstanders zag hij pas terug op het podium.

“Ik was gestart met het idee om te winnen en voelde van bij het begin dat ik voldoende kracht in de benen had om alleen weg te rijden”, glunderde Delmé. “Al kreeg ik het in de laatste ronde wel zwaar en had ik alle moeite om de bergjes op te rijden.” In de strijd om de tweede plaats haalde Rune Boden het voor Arjen Decroo.

Zandbak maakt het verschil

Bij de tweedejaarsnieuwelingen kregen we een spannender wedstrijdverloop. Thorben Allaer en Zander Tielens probeerden al vroeg de wedstrijd naar hun hand te zetten. “Ik kende een goede start en zat meteen vooraan”, aldus Allaer. “In de technische zone kon ik altijd een kloofje slaan, waardoor de anderen meer krachten moesten verspillen.”

In de laatste ronde sloeg Allaer definitief toe in de zandbak. “Ik had een klein gaatje, maar moest daarna nog heel diep gaan om mijn voorsprong vast te houden. Dit is mijn tweede overwinning van ht seizoen, maar ik heb er hard voor moeten werken.” Tielens moest finaal tevreden zijn met een derde plaats, Bern Zimmerman nestelde zich aan de finish tussen Allaer en Tielens op de tweede plek.

Foto: Photopress.be

Zaterdag zijn we al aan de vierde Ethias Cross van het seizoen toe. We blijven in West-Vlaanderen: na Bredene trekken we wel opnieuw landinwaarts en we houden halt in Meulebeke, waar begin januari nog de Belgische kampioenschappen werden afgewerkt. Vooral een prettig weerzien voor… Sanne Cant.

Sanne Cant heeft dit seizoen nog niet gecrost. De Belgische kampioene wilde haar seizoen starten in Bredene, maar door een keel- en longontsteking moest ze dat debuut een weekje uitstellen. “Jammer, want ik keek er enorm naar uit”, vertelt ze zelf. “Ik heb de voorbije zomer hard gewerkt en dan ben je benieuwd waar je staat. Gelukkig heb ik door die ziekte niet te veel aan conditie ingeboet.”

Cant reed een voortreffelijke zomercampagne, maar zag dat niet beloond in een selectie voor het WK in Leuven. “Ik heb me aangeboden bij de bondscoach, maar ik ben niet weerhouden. Ik kreeg een plekje op de reservebank. De ontgoocheling was groot, maar ik heb uiteindelijk snel de knop omgedraaid en het vizier meteen op het veldrijden gericht. Ook in de cross heb ik immers nog een grote uitdaging, namelijk beter doen dan de voorbije twee jaar. De laatste maanden van vorige winter ging het opnieuw de goede kant op, maar ik wil toch bewijzen dat ik nog met de wereldtop mee kan. Althans, met die intentie ga ik dit seizoen van start. En met dit dubbel weekend en de Wereldbekers in de VS worden het al meteen belangrijke weken.”

Cant heeft goede herinneringen aan Domein Ter Borcht. Ze won er niet minder dan vier van de zeven edities, waaronder het meest recente BK. Ook zaterdag behoort ze tot het kransje der favorieten. “Er blijven een paar toppers afwezig. Misschien is dat niet eens een ramp en krijgt mijn motor op die manier de tijd om in gang te schieten”, lacht ze. “Maar ik wil absoluut meedoen om te winnen. Het parcours is sinds het BK trouwens echt knap. Al vraag ik me af wat de voorspelde regen nog met de ondergrond gaat doen.”

Gaat Iserbyt voor vier op rij?

Bij de mannen is het uitkijken naar het trio van Pauwels Sauzen-Bingoal, dat vorige zaterdag in Bredene de volledige top drie bevolkte. Eli Iserbyt scoorde daar een drie op drie, Laurens Sweeck en Michael Vanthourenhout flankeerden hem op het podium. Tegenwind mogen ze in Meulebeke verwachten van Quinten Hermans, Toon Aerts en Daan Soete. Drie Kempenaars die samen kunnen proberen bovenvermeld trio te ontwrichten.

Net als andere Ethias Crossen kan u de wedstrijd ofwel ter plekke ofwel live op VTM volgen.

Foto: Photopress.be

Eli Iserbyt blijft in het seizoen 2021-2022 foutloos. De Europees kampioen schreef in de Ethias Cross in Bredene al zijn derde zege van het seizoen op zijn naam. Pauwels Sauzen-Bingoal domineerde de wedstrijd met een volledig podium.

Een kurkdroog parcours, een aangenaam najaarszonnetje en een pakket gemotveerde renners. In de Ethias Cross in Bredene waren alle ingrediënten aanwezig voor een echte snelheidscross. Vanaf de eerste ronde werd de gashendel helemaal opengedraaid. 

Lars van der Haar probeerde een eerste bommetje te droppen, maar kreeg weinig speelruimte. Pauwels Sauzen-Bingoal speelde het spel wel perfect. Michael Vanthourenhout slaagde er wel in om een kloofje te slaan en lokte zo de concurrentie uit hun kot. Quinten Hermans reed de kloof met de Oost-Vlaming dicht. 

Daarna was het aan Eli Iserbyt om zijn troefkaart uit te spelen. Hermans werd opnieuw in de achtervolging gedwongen, hij kreeg met Vanthourenhout wel een waakhond mee. De strijd tussen Iserbyt en Hermans werd een secondenspel, maar in de slotfase kraakte de Limburger definitief. 

Hermans zag finaal zelf nog een podiumplaats door de neus geboord. Laurens Sweeck, die net voor de tweede keer papa was geworden, beloonde zichzefl na een sterke inhaalrace na een val in de openingsfase met een tweede plaats. Vanthourenhout maakte met de derde plaats het feestje voor Pauwels Sauzen-Bingoal compleet.  

Iserbyt: ‘Als ploeg perfect op elkaar ingespeeld’

“Het was een fel bevochten zege”, besefte Eli Iserbyt. “Het parcours leende zich tot een spannende cross. Ik ben heel diep moeten gaan om dit af te ronden. Als ploeg hebben we het perfect gespeeld. Ryan Kamp liet voor mij een gaatje vallen, anders had ik niet kunnen wegrijden. In de achtervolging had Quinten Hermans met Michael een stoorzender mee. Dat was nodig, Quinten was vandaag heel snel. En op zo’n snel parcours is de jager altijd in het voordeel.”

Iserbyt zag in de slotfase Hermans nog naderen tot op twee seconden, maar met een nieuwe versnelling stelde de Europese kampioen de zege veilig. “Ik heb Quinten en Michael iets dichter laten komen om de benen wat lucht te geven. Het was nodig om de laatste twee rondes de gashendel terug open te draaien.”

Iserbyt zit nu al aan drie op drie. “Hoe lang ik deze winning streak wil volhouden? (Lacht) Hopelijk tot het WK. Al had ik vandaag geluk met de situatie. Er had ook iemand anders van de ploeg kunnen winnen. Op dit parcours zijn we als team perfect op elkaar ingespeeld.”

Sweeck: ‘Geboorte van dochter gaf mij goed gevoel’

Sweeck viel door een val en fietswissel in de tweede ronde terug tot de twintigste plaats. “Toen ik hoorde dat er elf rondes te rijden waren, ben ik gewoon hard blijven doorrijden. Zonder te forceren kon ik van groepje tot groepje rijden. Die mikpunten waren een voordeel voor mij. Toen ik kwam aansluiten was Eli net weg en begon Quinten te rijden. Zo reed ik een heel uur achter de feiten. Ik denk dat ik nochtans de snelste in wedstrijd was. Ik ben zeker in orde, anders rij je geen halve minuut dicht.” 

“Of geboorte van mijn dochter mij vleugels gaf? Het gaf me zeker een goed gevoel, maar de vorm was al goed. Ondanks dat ik donderdag pas vader werd, heb ik wel een goede nachtrust gehad. Mijn omgeving heft me zeker geholpen om hier een mooie prestatie neer te zetten.”

Vanthourenhout: ‘Ik kijk uit naar de regen’

“Met drie van de ploeg op het podium, dat blijft toch speciaal”, reageerde Michael Vanthourenhout. “Het was ons vorig jaar ook al twee keer gelukt in Merksplas en Middelkerke. Halfweg heb ik zelf geprobeerd. Ik kon een kleine voorsprong uitbouwen, maar zat al snel door mijn beste krachten heen. Ik voelde ook dat iedereen nog iets over had. Quinten Hermans reed makkelijk het gat dicht, maar op die manier hadden we het als ploeg wel goed gespeeld. Zo kon Eli daarna makkelijker wegrijden. Quinten reed heel snel, maar we hebben hem tactisch afgemat.”

De renners flirtten in Bredene met een gemiddelde snelheid van dertig kilometer per uur. “Elf ronden aan zo’n snelheid, dat was best lastig voor het lichaam. Je kreeg geen moment rust. Het is best dat het maar voor één cross is. Ik kijk al uit naar de regen en de modder.”

Foto: Photopress.be

Denise Betsema heeft in Bredene haar zegeteller dit seizoen op twee gezet. De Nederlandse was in de derde manche van de Ethias Cross te sterk voor haar landgenotes Yara Kastelijn en Puck Pieterse. 

Onder een stralend najaarszonnetje nam Fem van Empel aan de kust de snelste start. De wereldkampioene bij de beloften kreeg al snel een Nederlands kwartet in haar spoor: een verrassende Puck Pieterse, Denise Betsema, Yara Kastelijn en de debuterende Annemarie Worst. 

Eerst van Empel en later Worst moesten vooraan de rol lossen. De podiumplaatsen waren verdeeld. Van het Nederlandse trio toonde Betsema zic de sterkste. In de slotronde plaatste de renster van Pauwels Sauzen-Bingoal haar beslissende aanval. Kastelijn en Pieterse vervolledigden het podium. 

Opvallend: de Ethias Cross in Bredene werd volledig gedomineerd door de Nederlandse dames. In de top tien vonden we geen enkele andere nationaliteit terug.

Betsema: ‘Kon iets meer dan vorige week’

“Bij de start had ik wat moeite om aan te sluiten”, gaf Betsema toe. “Maar nadat ik mijn wagonnetje had aangepikt, kon ik even bekomen om daarna het tempo op te drijven. In de laatste ronde kon ik definitief het verschil maken. Het was vandaag een super intensieve cross. Dat ik daarin het verschil kan maken, toont aan dat de vorm goed is. Het verschil met vorige week? Hier kon ik gewoon iets meer, in Beringen had ik niet mijn dagje. Bovendien was Beringen een rondje waarin je veel minder kon herstellen.”

Kastelijn: ‘Tweede plaats was hoogst haalbare’

Kastelijn toonde zich tevreden met haar tweede plaats. “Het was een lastige en warme cross. Op die aanval van Denise had ik geen antwoord meer, het was onmogelijk om haar wiel te houden. Die tweede plaats was het hoogst haalbare. Zo sta ik voor de tweede week op rij op het podium, dat doet deugd. Dit pakken ze mij al niet meer af.”

Pieterse: ‘Op het podium dankzij de balkjes’

De derde podiumplaats was voor een verrassend sterke Puck Pieterse. De Nederlandse verbaasde ook zichzelf. “Hier ben ik super blij mee. Na mijn goede start kon ik als derde of vierde het veld induiken. In de tweede ronde heb ik zelfs even op kop gereden. Dat was heel fijn, vorig jaar was me dat niet gelukt.” Pieterse maakte indruk door als enige vrouw over de balkjes te springen. “Anders had ik vandaag nooit op het podium gestaan. In de zandstrook reden ze zo hard, maar omdat ik op de balkjes iedere keer vijf seconden won, kon ik mijn eigen tempo blijven rijden.”

Foto: Photopress.be

Junior Aaron Dockx heeft ook in Ethias Cross Bredene zijn favorietenrol ingelost. De renner uit Rijkevorsel kwam wat trager op gang, maar zette in de tweede helft de wedstrijd helemaal naar zijn hand. 

De renners van Bert Containers-Pauwels Sauzen verschenen aan de kust niet met zeemansbenen aan de start. Niels Ceulemans tekende voor de snelle opening, ploegmaat Yordi Corsus dook halfweg de eerste ronde als koploper de zandbak in. 

Naar topfavoriet Aaron Dockx was het in de openingsfase even zoeken. De winnaar van de Ethias Cross in Beringen kwam na een halve ronde pas rond de tiende plaats door. “Ik raakte niet in mijn ritme”, verklaart Dockx. “Door de hoge snelheid was het bovendien moeilijk om op te schuiven. Het heeft toch anderhalve ronde geduurd voor ik voorn de aansluiting kon maken.”

Na drien rondes nam Dockx de wedstrijd helemaal in handen. “Op dit parcours was het heel moeilijk om iedereen uit het wiel te rijden. Anderhalve ronde heb ik op het maximale gereden, dat was toch voldoende om een kloofje te slaan.” Corsus leek het Dockx nog even moeilijk te maken en pikte zijn wagonnetje opnieuw aan bij de pion van Iko-Crelan, maar na een foutje kreeg Dockx definitief een vrijgeleide. 

“Na die moeizame start heb ik eigenlijk nooit getwijfeld”, besluit Dockx. “Al was het wel een lastige cross. Van begin tot einde heb ik in het rood gereden. Zo hoort het voor een crosser, hé.”

Foto: Photopress.be

Zaterdag zijn we aan de derde Ethias Cross van het seizoen toe. De veldrit van Bredene verhuisde vanuit de kerstperiode naar september. Bij de mannen kan Eli Iserbyt een verlengstuk breien aan zijn uitstekend seizoensbegin en drie op drie scoren. Bij de vrouwen maken Ceylin del Carmen Alvarado en Annemarie Worst maken voor het eerst dit seizoen hun opwachting.

Opvallend, voor Europees kampioen Iserbyt wordt het zijn eerste optreden in Bredene. Omdat die wedstrijd traditioneel in de drukke kerstperiode viel, moest er in het verleden al eens gesnoeid worden in zijn programma. “Dus ik kijk er echt naar uit daar mijn debuut te maken”, vertelt de nog altijd maar 23-jarige West-Vlaming. “Het parcours moet me liggen, met een mix van grasstroken, veel draaien en keren en korte hellinkjes waarop ik mijn explosiviteit kwijt kan.”

Iserbyt voegt er wel meteen aan toe dat het scoren van een hattrick niet zijn absolute prioriteit heeft. “Ik heb begrepen dat Toon Aerts dit weekend past. Misschien opent dat perspectieven voor mijn ploegmaats van Pauwels Sauzen-Bingoal. Michael Vanthourenhout en Laurens Sweeck bewezen de voorbije weken in goede doen te zijn. Als ze snel openen en de concurrentie meteen onder druk zetten, moet het kunnen. Het belangrijkste is uiteraard dat de overwinning binnen het team blijft.”

Concurrentie verwacht Iserbyt van Lars van der Haar, die indruk maakte in Beringen, Daan Soete en het Tormans-duo Quinten Hermans – Corné van Kessel, dat in Bredene voor het eerst zijn opwachting maakt deze winter.

Extra toppers bij de vrouwen

In de Rectavit Ladies Cross is het uitkijken naar de seizoensstart van toppers als Ceylin del Carmen Alvarado, Annemarie Worst en Puck Pieterse. Deze ‘nieuwkomers’ nemen het op tegen de vrouwen die de eerste twee weken het mooie weer maakten: Denise Betsema, Yara Kastelijn, Fem van Empel, Shirin van Anrooij en Aniek van Alphen.

Net als andere Ethias Crossen kan je de wedstrijd in Bredene ofwel ter plekke ofwel live op VTM volgen.

Programma Ehias Cross Bredene

Zaterdag 25 september 2021:

13u30 Junioren mannen
14u30 G-Sporters
16u15 Elite & jeugd Vrouwen – Rectavit Ladies Cross (live op VTM)
17u30 Elite & U23 Mannen (live op VTM)

De Ethias Cross in Beringen heeft een nieuwe naam op de erelijst gekregen. Na Quinten Hermans en Toon Aerts kwam zaterdag Europees kampioen Eli Iserbyt als winnaar over de streep. “Ik hoop die trui zoveel mogelijk te tonen.”

De Ethias Cross in Beringen kende een aangenaam wedstrijdverloop. In de openingsfase probeerde Laurens Sweeck een eerste keer de kaarten te schudden en vormde er zich een kopgroep van vier: drie renners van Pauwels Sauzen-Bingoal (Sweeck, Vanthourenhout en Iserbyt) en één pion van Baloise Trek Lions (Toon Aerts). 

Sweeck probeerde een paar keer het tempo de hoogte in te jagen, maar halfweg wedstrijd was het ploegmaat Iserbyt die samen met Aerts op avontuur trok. Een pittig duel kondigde zich aan, tot Aerts door materiaalpech zijn kansen op een nieuwe zege door de neus zag geboord. 

Cross gereden? Zo leek het toch. Lars van der Haar blies de wedstrijd nieuw leven in na een knappe comeback. De Nederlander was na een probleempje aan de arm in de openingsfase ver weggezakt, maar raapte daarna iedereen één voor één op. 

Op twee rondes van het einde naderde de ploegmaat van Aerts tot op zes seconden van Iserbyt. Een tempoversnelling van de Europese kampioen was er voor de Nederlander te veel aan. Twee op twee voor Iserbyt, van der Haar voor de tweede week op rij tweede. Daan Soete nestelde zich als verrassende nummer drie mee op het podium. 

Iserbyt: ‘Wil Europese trui zoveel mogelijk tonen’

“Tien rondjes op dit parcours, dat is toch meer dan genoeg”, pufte Iserbyt na de finish. “900 hoogtemeters op een uur is toch al vrij pittig. Van vorig jaar wist ik nog dat het heel belangrijk was om deze wedstrijd goed in te delen. Het is jammer dat Toon wegviel door een lekke band, anders hadden we zeker nog een spannende wedstrijd gekregen.”

Zo is Iserbyt gestart met twee zeges in twee wedstrijden. “Ik wil heel graag die Europese trui laten zien. Je weet nooit hoeveel keer je in je carrière met die trui een wedstrijd kan winnen, daarom wil ik nu zoveel mogelijk zeges meepikken. Als Wout en Mathieu er straks bijkomen, zal het sowieso wat moeilijker worden. Voor zij terugkeren in het veld, wil ik nog wel een paar keer winnen.”

Van der Haar: ‘Mijn arm was half uit de kom’

De terugval van Van der Haar in de openingsfase was het gevolg van een probleem met de arm. “Op de schuine kant maakte ik een misstap en vloog mijn arm half uit de kom. Normaal gaat die er dan meteen weer in, maar nu gebeurde dat niet. Ik ben even gaan zitten, al heb ik nooit aan stoppen gedacht. Pijn? Die komt nu pas. Toen ik opnieuw vertrokken was, voelden de benen nog goed. Zo kon ik nog aardig terugkeren, maar net niet tot bij Eli. Jammer. Ik was vandaag gekomen om te winnen en had zeker een mooie kans gehad.”

Soete: ‘Fijn om nog eens op podium te staan’

Het was bijna exact twee jaar geleden dat Daan Soete nog eens op het podium had gestaan. De laatste keer was op 14 september 2019 in het Amerikaanse Iowa, waar hij derde werd achter Eli Iserbyt en Toon Aerts. 

“Het is altijd leuk om op het podium te staan”, glunderde de Kempenaar. “Ik heb vandaag mijn wedstrijd perfect ingedeeld. Ik wist dat op dit parcours wel een aantal renners zouden terugvallen door vermoeidheid of door pech, dus heb ik zelf wat voorzichtigheid ingebouwd. In de zomer voelde ik al dat ik goed was, hopelijk kan ik die lijn nu in de winter doortrekken en nog een paar uitschieters laten noteren. Ook voor de ploeg is dit een mooie opsteker. Van de grote ploegen zijn we de kleinste, zo vaak staan we dus niet op het podium.”

Voor Soete is de Avonturenberg geen onbekend terrein. “Met de mountainbike kom ik hier regelmatig, afgelopen zomer won ik zelfs nog een wedstrijd. In de cross levert het echter geen voordeel op. En eerlijk, op de mountainbike is het hier nog net iets leuker.”

Foto: Photopress.be