Toon Aerts staat zaterdag aan de start van de Polderscross, op de plek waar hij tien maanden geleden Belgisch kampioen werd. De start van een droom die tot op de dag van vandaag blijft duren.

“Ik beschouw het nog altijd als een eer die trui te mogen dragen”, vertelt Aerts. “Elke keer als ik dat shirt over mijn hoofd trek is er weer dat gevoel van fierheid. Toen ik als jonge renner begon had ik nooit durven dromen dat me zoiets te beurt zou vallen. En nu smaakt het alleen maar naar méér. Net daarom kijk ik zo uit naar de cross in Kruibeke.

Niet alleen omdat die plek voor mij altijd een speciale betekenis zal hebben, maar ook omdat ik mezelf als Belgisch kampioen verplicht voel mijn trui zoveel mogelijk te ‘showen’. Ik wil blijven bewijzen dat ik het echt waard ben dat shirt te dragen, in elke wedstrijd waarin ik aan de start verschijn. Wat Kruibeke betreft: het zou dubbel mooi zijn die stelling te bewijzen uitgerekend op de plek waar dit sprookje begon.”

Het ziet er overigens naar uit dat Aerts opnieuw een parcours op maat krijgt, met dank aan de natte weersomstandigheden van de voorbij dagen. (Modder)spektakel verzekerd.

Tekst: Guy Vermeiren / Foto: ©Photopress

Na iedere Ethias Cross kan u op onze Facebookpagina de Beko Replay terugvinden. Bekijk de replay met de hoogtepunten van de wedstrijd en val zelf in de prijzen. 

Wil je weten wat er te winnen valt? Kijk dan zeker tot het einde van onderstaande video en ontdek welk toestel Beko deze keer heeft klaarstaan voor de winnaar van de wedstrijd op onze Facebookpagina.

Facebook Ethias Cross

Michael Vanthourenhout heeft in Meulebeke een knap nummer neergezet. Met een indrukwekkende solo reed de renner van Pauwels Sauzen-Bingoal naar de overwinning in de Berencross. Eli Iserbyt en Toon Aerts vervolledigden het podium. 

Na zijn twee overwinningen in de Verenigde Staten startte Eli Iserbyt als favoriet in de Berencross. De West-Vlaming probeerde voor eigen volk zijn status al snel in de verf te zetten met een versnelling op het einde van de eerste ronde. Belgisch kampioen Toon Aerts hield Iserbyt in het vizier, maar na een stevige tuimel op de balken viel de renner uit Bavikhove voorin letterlijk weg. 

Michael Vanthourenhout was de tweede pion van Pauwels Sauzen-Bingoal die een bommetje dropte. Nadat Aerts de kopgroep had uitgedund tot zes renners, plaatste Vanthourenhout een versnelling in de zandbak. Het tweede ijzer in het vuur van Jurgen Mettepenningen deed de concurrentie zwoegen en fietste al snel een voorsprong van 10 seconden bij elkaar. 

Een kloof die de andere renners nooit meer kregen dichtgereden. Aerts duwde de gaspedaal stevig in, maar kreeg met Iserbyt -intussen teruggekeerd uit de achtergrond – en Daan Soete twee waakhonden mee in zijn wiel. Soete moest plooien onder het geweld van de Belgische kampioen, Iserbyt niet. Integendeel, in de slotfase liet de West-Vlaming Aerts achter om de tweede plaats veilig te stellen. 

Vanthourenhout: ‘Heb het goed gespeeld’

“In het begin was het moeilijk om door het zand te rijden. Maar toen ik een ronde op kop reed, heb ik alles op alles gezet om een gaatje bijeen te fietsen”, glunderde Vanthourenhout. “Met succes. Daarna had ik geen andere keuze dan vol door te rijden. Ook al duurde de wedstrijd nog 40 minuten. Het kwam er op aan van geen fouten te maken, dan is het op deze omloop moeilijk om sneller te rijden. Uiteindelijk heb ik het goed met het ploegenspel in het achterhoofd goed gespeeld. In de achtervolging moest Toon alles op zich nemen, dat hou je ook geen hele cross vol.” 

Iserbyt: ‘Verdiende zege voor Michael’

In het begin van de wedstrijd haalde Iserbyt zwaar uit, maar een val strooide roet in het eten. “Of ik de sterkste man in wedstrijd was? Je mag de prestatie van Michael zeker niet onderschatten. Als je een hele cross alleen vooraan rijdt, dan ben je een verdiende winnaar. Zelf moest ik wel even bekomen van die val, maar daarna vond ik het goede gevoel terug. Op zo’n omloop is het echter moeilijk om een gat dicht te rijden. Na zo’n oponthoud mag je dan wel tevreden zijn met een tweede plaats.”

Aerts: ‘Geen uitvluchten’

Toon Aerts zocht na zijn derde plaats geen excuses in het ploegenspel van Pauwels Sauzen-Bingoal. “Ik had meer last van het parcours dan van de renners van de andere ploegen. Michael en Eli waren gewoon beter. Naar mijn gevoel heb ik gewoon een goede wedstrijd gereden. Ik rij wel graag op zo’n parcours, maar ik ben er minder goed in. Voor mij mag het wat zwaarder zijn, al wil ik daar geen uitvluchten in zoeken. Als veldrijder moet je van september tot februari alle crossen aankunnen. Ik maak me ook geen zorgen. Op dit parcours mag ik tevreden zijn met een derde plaats.”

Foto: Photopress.be

Ceylin del Carmen Alvarado heeft in de Ethias Cross in Meulebeke haar seizoen ingezet met een knal. De renster van Corendon-Circus was in een sprint de snelste van een Nederlands kwartet. Wereldkampioene Sanne Cant werd bij haar seizoensdebuut zevende. 

Veel mooi volk aan de start van de Berencross voor dames. Wereldkampioene Sanne Cant, Europees kampioene Annemarie Worst en Ceylin del Carmen Alvarado stonden allemaal voor het eerst dit seizoen aan de start van een veldrit. Ook Maud Kaptheijns, de laureate van de Ethias Cross in Eeklo, was naar Meulebeke afgezakt. 

De opening van Cant was furieus. Ze trok meteen naar de kop van de wedstrijd, maar na een schuiver werd de wereldkampioene in de achtervolging gedwongen. Voorin werd de wedstrijd gedomineerd door een Nederlands drietal: Worst, Alvarado en Inge van der Heijden. 

Cant keerde nog terug naar het front, maar maakte nooit aanspraak op de overwinning. Kaptheijns, die samen met Cant de sprong naar voren had gemaakt, mengde zich nog wel in de strijd voor het podium. 

Met vier gingen ze de laatste ronde in: Worst, Alvarado, Van der Heijden en Kaptheijns. Een aanvalspoging van Worst draaide op niets uit. De inspanning te veel? In de sprint moest de Europees kampioene de duimen leggen voor Alvarado, van der Heijden vervolledigde het Nederlandse podium. Cant sloot haar seizoensdebuut af met een zevende plaats.

Alvarado: ‘Superleuk om zo te starten’

Alvarado was in de wolken met haar overwinning. “Het is superleuk om zo te starten. De wedstrijd bleef lang gesloten. Ik heb nog een poging gedaan om weg te geraken, maar omdat het tempo zo hoog lag, lukte dat niet. Een jaar geleden kwam ik aan de afbeeldingen als derde of vierde voorbij, maar toen keerde ik niet meer terug. Vandaag zat ik veel beter gepositioneerd. Ik heb uit mijn fouten geleerd: als eerste ging ik over de balken en daarna reed ik gedoseerd richting de piste om de sprint vol in te zetten. Hoe belangrijk deze zege is? Niet veel, maar het is wel leuk om het seizoen zo in te zetten.”

Worst: ‘Misschien te vroeg aanval ingezet’

In de slotronde deed Worst een gooi naar de bloemen, maar de aanval van de Europese kampioene werd teniet gedaan. “Misschien heb ik te vroeg geprobeerd. Het was alles of niets: je kan beter proberen dan te blijven zitten. Ook al kostte die inspanning me veel krachten en had ik voor de sprint te veel gegeven. Toch ben ik tevreden om aan het seizoen te beginnen met een tweede plaats.”

Van der Heijden: ‘Verloor snelheid op de balken’ 

Van der Heijden vervolledigde in Meulebeke een volledig Nederlands podium. Een maand geleden werd ze nog tweede in Eeklo, tussendoor reed ze in de wereldbeker in Iowa naar de vierde plaats. “Een mooie start van het seizoen”, vindt de Europese kampioene bij de beloften. “Hopelijk sta ik binnenkort ook eens op het hoogste schavotje. Ik voelde dat ik stappen had gezet, vandaag heb ik dat ook bewezen in een wedstrijd met veel toppers. Nochtans verloor ik op het wasbord mijn snelheid. Het was een beetje zoeken naar de juiste techniek, waardoor ik telkens een gaatje moest dichtrijden. Misschien moet ik er toch wat meer op oefenen.”

Foto: Photopress.be

Ward Huybs heeft de Berencross voor junioren gewonnen. De renner van AA Drink Jongerenteam was na een afvallingsrace de sterkste in een sprint met drie. 

Op de snelle omloop in Meulebeke was het moeilijk om het verschil te maken. In de tweede ronde dansten nog een tiental junioren achter elkaar over het wasbord van Domein Ter Borght. De cross werd uiteindelijk een afvallingsrace. 

Na vier rondes bleef er nog een kwartet over: Emiel Verstrynge, Ward Huybs, Jetze Van Campenhout en Jenthe Michels. Verstrynge dook als eerste de zandbak in, maar moest even later na materiaalpech moest voorin afhaken. De podiumplaatsen waren ingevuld, alleen de volgorde moest bepaald worden. 

Huybs trok in de slotronde naar de kop, maar zijn inspanning kon niet voor afscheiding zorgen. De Kempenaar stond echter de leiding niet meer af en maakte het met een machtssprint van op de kop knap af. Michels en Van Campenhout werden respectievelijk tweede en derde. 

Huybs: ‘Nu toewerken naar de wereldbeker’

“Alleen wegrijden op dit parcours was onmogelijk”, blikte Huybs terug op zijn vijfde seizoenszege. “Het was zaak om hier goed gepositioneerd te blijven. Als je hier pech kende, dan was het verhaal afgelopen. In de laatste ronde heb ik van bij het begin bewust de leiding genomen. In de zandbak moest ik even van de fiets, gelukkig kon ik mijn eerste plaats behouden. In een lange sprint was het afzien. Jenthe probeerde nog via de binnenkant te passeren, maar dat had ik goed klein gehouden. Vijf op zes, dat is niet slecht. Nu werk ik via Neerpelt en Gieten toe naar de wereldbeker. Het zou mooi zijn om die trui eens te dragen, al ben ik ook al tevreden met een top vijf.”

Foto: Photopress.be

Belgisch kampioen Aaron Dockx (IKO-Crelan) heeft in Meulebeke de Berencross voor nieuwelingen op zijn naam geschreven. De renner uit Rijkevorsel blijft ongeslagen en neemt een beertje mee naar huis voor zijn broer Siem. Bij de eerstejaars was de zege voor Mike Uytterhoeven (IKO-Crelan).

De wedstrijd bij de nieuwelingen draaide uit in een spannende driestrijd. Aaron Dockx moest voorin lang het gezelschap dulden van Kenay De Moyer en Kay De Bruyckere, maar in de slotronde maakte de Belgische kampioen dan toch het verschil op de balken. Voldoende om zich te verzekeren van zijn vijfde overwinning van het seizoen. Een maand geleden schreef hij ook al de Ethias Cross in Eeklo op zijn naam.

“Dit beertje is voor mijn broer Siem”, glunderde de dorpsgenoot van Toon Aerts. “Hij had me vorig jaar al eentje gevraagd, maar die heb ik toen aan mijn lief Evi gegeven. Nu had ik een beertje aan mijn broer beloofd.”

“Een makkelijke overwinning was het niet”, gaat de Dockx verder verder. “Ik hoopte als eerste de zandbak in te draaien, maar geraakte niet voorbij Kenay. Even doortrekken na de balken was voldoende om toch wat afstand te moeten nemen. De teller staat nu op vijf, hopelijk kan ik deze ongeslagen reeks nog even doortrekken.”

Uytterhoeven wint bij eerstejaars

Ook bij de eerstejaars realiseerde Mike Uytterhoeven een bisnummer. De nieuweling van IKO-Crelan rondde een solo van drie rondes succesvol. “Ik moest op de tweede rij starten, maar op het einde van de eerste ronde kon ik toch wegrijden. Een zware inspanning opeen snel parcours.” Voor Uytterhoeven was het al de derde zege in vier wedstrijden. “Ik had niet verwacht hier te winnen, maar dit is een mooi begin. Volgende week hoop ik mezelf te tonen in Gieten.”

Foto: Photopress.be

Laurens Sweeck kroonde zich in Eeklo tot eerste winnaar van het nieuwe crossseizoen, maar de renner van Pauwels Sauzen-Bingoal blijft er opvallend rustig onder. “Er waren vandaag minstens vijf renners die aanspraak maakten op de zege.”

De zege in de Ethias Cross in Eeklo deed heel veel deugd en glimlach op het gezicht van Laurens Sweeck was kamerbreed, maar de Brabander besefte dat er ook wat geluk mee gemoeid was. 

“Natuurlijk is het prettig om nog eens te winnen, maar ik heb niet het gevoel dat ik vandaag de allerbeste was”, is Sweeck eerlijk in zijn analyse. “Vandaag waren er wal vijf renners die aanspraak maakten op de overwinning.”

“Halfweg de wedstrijd had ik het gevoel dat de koers voor mij al gepasseerd was. Als er drie ploegmaten voorin zitten, dan is het niet aan mij om te rijden in de achtervolging. Maar op twee rondes van het einde kwam alles plots terug samen. Daar heb ik van geprofiteerd. Ik heb nog lang gewacht om op te schuiven en dacht eerlijk gezegd dat Eli vertrokken was, maar op het einde viel alles toch nog goed aan mijn kant.”

Sweeck legde de basis voor zijn zege met een sterke passage door de zandstrook. “Daar kon je vandaag echt het verschil maken. Het was zaak om daar vol door te rijden en meteen aan te zetten voor die bergjes. Met voorsprong de zwaarste strook van de wedstrijd. Het was een gok om daar in de laatste ronde mijn aanval te plaatsen. Met succes.”

Iserbyt: ‘Niet verwacht dat ik zo goed zou zijn’

Eli Iserbyt reed een hele wedstrijd mee voorin en leek in de slotronde op weg naar de overwinning. “De ontgoocheling is op dit moment nog niet zo groot, maar dat komt misschien nog wel. Zonder Mathieu en Wout was dit een unieke kans voor mij om een cross bij de profs te winnen.” 

“Van hun afwezigheid heb ik 100 procent geprofiteerd. Ik heb me laten zien. Ik had nooit verwacht dat ik zo prominent in beeld zou rijden. Had je op voorhand gezegd dat ik tweede zou worden, ik had je zot verklaard.”

Een foutje in de laatste passage in de zandstrook kostte Iserbyt uiteindelijk de zege. “Bij de jeugd had ik dat foutje allicht niet gemaakt. Het voelt toch wel speciaal om zo vooraan te rijden. Voor mij moeten Wout en Mathieu nog niet meteen terugkeren (lacht).”

Hermans: ‘In het zand liep het nog wat stroef’

Quinten Hermans was een gelukkige derde in Eeklo. “Op een bepaald moment reed ik voorin samen met drie renners van Pauwels Sauzen-Bingoal. Ze hadden een groot overwicht, maar we hebben ons toch nog goed kunnen weren. Met die derde plaats kan ik zeker tevreden zijn. De keren dat ik in het bos heb getraind, zijn op één hand te tellen. Dan is het logisch dat je nog even moet wennen. Zo liep het in het zand nog wat stroef, dat moet de komende weken nog beter.”

Foto’s: ©Photopress.be

Laurens Sweeck heeft in Eeklo een aantrekkelijke seizoensopener gewonnen. De renner van Pauwels Sauzen-Bingoal reed een hele wedstrijd in de achtergrond, maar schoot dan als een duiveltje-uit-een-doosje in de slotronde toch nog naar de overwinning. 

Geen Mathieu van der Poel of Wout Van Aert in Eeklo, maar de eerste manche van de Ethias Cross kende een spectaculair wedstrijdverloop met steeds wisselende kopgroepen. 

Een sterke Eli Iserbyt en Quinten Hermans pikten keer op keer hun wagonnetje aan, de andere reizigers op de snelheidstrein in Eeklo – de renners legden maar liefst twaalf rondes af – hadden regelmatig een andere naam. Daan Soete, Tom Meeusen, Gianni Vermeersch, Michael Vanthourenhout, Toon Aerts, … Allemaal verschenen ze wel eens aan het front.

Opmerkelijk: Laurens Sweeck moest toekijken vanuit de achtergrond, maar maakte dankzij Aerts net op tijd vooraan de aansluiting. De Belgisch kampioen had in de slotfase van de wedstrijd de juiste vlucht gemist en nam in zijn achtervolging Sweeck mee in zijn zog. 

Iserbyt en Aerts ontbonden om beurt hun duivels, maar het was een versnelling van Iserbyt in de zandbak die voor de definitieve beslissing leek te zorgen. Dankzij het afstoppingswerk van Soete fietste Iserbyt een klein kloofje bij elkaar, maar na een slechte passage in de laatste zandstrook greep hij toch nog naast de zege. Met een splijtende demarrage verscheen ploegmaat Sweeck voor het eerst aan het front. 

Op en over Iserbyt snelde Sweeck naar de eerste zege van het seizoen. Iserbyt moest tevreden zijn met een tweede plaats, Hermans vervolledigde de top drie. 

Foto’s: ©Photopress.be

Maud Kaptheijns heeft in Eeklo de eerste manche van de Ethias Cross voor vrouwen gewonnen. In de slotronde rekende de kopvrouw van Pauwels Sauzen-Bingoal af met Inge van der Heijden en de verrassend sterke Anna Kay. 

In eerste instantie had Maud Kaptheijns de slag voorin gemist. Na een snelle start zakte de Nederlandse van Pauwels Sauzen-Bingoal er plots door en vormde er zich voorin een kwartet met Loes Sels, Inge van der Heijden, Anna Kay en Shirin van Anrooij. Met een sterke comeback in de tweede helft van de wedstrijd slaagde Kaptheijns er toch in om de kloof helemaal te dichten. 

Daarmee was haar honger van nog niet gestild. Kaptheijns trok door, Sels en van Anrooij moesten definitief de rol lossen. Het podium – Kaptheijns, van der Heijden en Kay – was weg en moest alleen nog haar volgorde krijgen.

De 20 jaar jonge Kay was de verrassing van de dag en bleef verbazen. In de slotfase dropte de Briste zelfs nog een bommetje, zonder succes. De vele werken van Kaptheijns werden beloond. In de slotronde nam ze in de sprint vlot de maat van Van der Heijden. Kay legde beslag op de derde plaats. 

Kaptheijns: “Deze zege doet heel veel deugd”

Vorig jaar boekte Kaptheijns maar één overwinning, in Eeklo was het meteen prijs. “Na een zomer waarin ik veel heb veranderd, doet deze overwinning heel veel deugd. Ik hunkerde naar deze overwinning. Vorig jaar kon ik maar één keer winnen, daar cross ik niet voor.” 

Ook op mentaal vlak was het een belangrijke zege voor Kaptheijns. “Dankzij mijn trainer heb ik heel veel vertrouwen gekregen. In een cross moet je in je hoofd ook goed voelen. Was dat vandaag niet het geval, dan had ik in de tweede ronde al afgegeven en was ik tevreden geweest met plaats vijf. Nu ben ik erin blijven geloven en ben ik alles blijven geven.”

Kaptheijns zakte na een goede start even weg. “Ik had met mijn trainer nochtans afgesproken om niet volle gas te openen, maar bij de start kon ik dat toch niet laten. Als je in die eerste ronde als vijfde of zesde op de heuvel zit, dan moet je misschien afstappen. Dat wilde ik niet. Daarom heb ik toch alles gegeven, maar die inspanning moest ik even later al bekopen.”

Foto’s: ©Photopress.be

De eerste grote afspraak bij de junioren is uitgedraaid op een bijzonder spannende strijd. In de sprint haalde Lennert Belmans het voor Thibaut Nys. Emiel Verstrynge vervolledigde het podium. 

Op het snelle parcours in Eeklo was het moeilijk om het verschil te maken. Al snel vormde er zich een kopgroep van vier: Thibau Nys, Emiel Verstrynge, Jetze Van Campenhout en Lennert Belmans. Belmans was in eerste instantie niet mee na een gemiste start, maar maakte al snel de aansluiting. 

Halfweg breidde het kwartet uit tot een zestal, maar voor Ward Huybs, ploegmaat van Nys, en de Fransman Ugo Ananie zat er nooit een prominente rol in. Op drie rondes van het einde luidde Belmans het offensief in, Verstrynge ging meteen mee in zijn spoor en ook Nys pikte even later zijn wagonnetje aan. 

In de laatste ronde slaagde er niemand nog in om voor afscheiding te zorgen. Belmans dook als eerste de laatste rechte lijn in en rekende in de sprint af met Nys, die nog even uit zijn pedaal schoot. Verstrynge mocht als derde mee op het podium. 

Belmans: ‘Mooi om de eerste afspraak te winnen’

“Mijn start was niet goed”, reageerde Belmans. “In de eerste bocht liet ik me een beetje wegdrummen, maar ik heb geen moment gepanikeerd. Ik wist dat het een lange cross zou worden en dat ik op dit parcours rustig de tijd kreeg om terug naar voren te rijden.”

“Voorin was het lastig om het verschil te maken. Ik heb een paar keer doorgetrokken, maar het was moeilijk om dat tempo lang aan te houden. Uiteindelijk bleven we met de drie beste renners over. In de laatste ronde wilde ik absoluut als eerste de zandbak en de heuvelzone induiken. Als tweede de sprint aanvatten tegen Nys, dat zou mijn kansen op winst verkleinen.”

“Gelukkig kon ik als eerste de laatste rechte lijn aanvatten en Nys in de sprint afhouden. Een week geleden werd ik al vierde in Nederland, maar dit was de eerste echte afspraak. Het is altijd mooi om die meteen te winnen.”

Nys: ‘De beste heeft gewonnen’

Een zichtbaar ontgoochelde Thibau Nys schoot in volle sprint uit zijn klikpedaal, maar de nummer vier van het WK in Bogense wilde dat niet als excuus inroepen. “Misschien was er zonder die pech iets meer mogelijk geweest, maar de beste heeft vandaag gewoon gewonnen. Ik had nog niet het gevoel waarop ik had gehoopt. Zo’n eerste cross, dat is toch altijd even wennen. Door een foutje in de slotronde moest ik bovendien ook nog een gaatje dichten. En dan schoot ik in de sprint nog uit mijn klikpedaal. Ach, dat hoort bij de cross en het is mijn eigen fout. Ik moet er zelf maar voor zorgen dat ik een normale sprint kan rijden.” 

Foto’s: ©Photopress.be